Ὁμιλόντας ὁ Μέγας Κολοκοτρώνης εἰς τήν Πνύκα εἰς τάς 07/10/1838 εἰς τούς μαθητάς τῆς Γ. Γυμνασίου


   ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟΝ
   ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΡΩΙΣΜΟΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΔΟΞΑΝ ΤΩΝ           ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΜΑΣ   ΚΑΙ ΤΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

    μιλόντας Μέγας  Κολοκοτρώνης μας ες τήν Πνύκα ες τάς 07/10/1838 ες τούς μαθητάς τς Γ. Γυμνασίου, προσκληθείς πό τόν Γυμνασιάρχην Κον Γεννάδιον,  ρχίζοντας τήν μιλίαν του επεν:
   Παιδιά μου ες τόν τόπον τοτον, που γώ πατ σήμερα, πατοσαν καί δημηγοροσαν τόν παλαιόν καιρόν νδρες σοφοί, καί νδρες μέ τούς ποίους δέν εμαι ξιος νά συγκριθ καί οτε νά φθάσω τά χνη των. γώ πιθυμοσα νά σς δ, παιδιά μου, ες τήν μεγάλην δόξαν τν προπατόρων μας.
  Καί άν  Μέγας μας Κολοκοτρώνης δέν δύνατο νά συγκριθ καί οτε νά φθάση τά χνη τν προπαρόρων του, ντιληπτόν εναι τι οτε μες δυνάμεθα νά φθάσωμεν ες τά χνη το Μέγα Κολοκοτρώνη. Καί τοτον εναι πακόλουθον τς παρακμς, καθ΄τι λοι μιλον περί ατς,  ες τήν ποίαν μς δήγησαν καί μες τούς κολουθήσαμεν, κάτι ατοαποκαλούμενοι προοδευτικοί.
κ δέ τς παρακμς, παρακμϊακά γεννόνται.
   λληνικς Λας, εναι λας το ποίου συνεισφορ ες τν παγκόσμιον κοινότητα εναι μοναδική. Τοτο μολογον λοι ο πνευματικο νθρωποι λων τν Πανεπιστημίων. Μεταξ ατν κα δύο Γάλλοι καθηγητα τς φιλοσοφίας κος Thierry Formet κα κος Martin Steffens ο ποοι δημοσιεύουν να κοιν κείμενον ες τν Γαλλικήν φημερίδα Figaro κα τονίζουν τ χρέος 2.500 τν πο χει Ερώπη πρς τν λλάδα. σημερινς πολιτισμς χει οκοδομηθε κα εναι παρκτς π τν θεμελίων ατο το λαο.
   λαμπρός ατός πολιτισμός γινεν τυχαία? μέ τήν θέσπισιν ξιν, ρχν, κανόνων, καί νόμων
 Γνωστόν εναι τι κάθε λέξις τς λληνικς γλώσσης χει περιεχόμενον καί κρίβειαν. πως π.χ λέξις Πατρίς προερχόμενη κ το Πατρός,  καί λέξις θαγένεια ποία εναι σύνθετος ποτελουμένη πό τό θύς+γένος, τό ρμα εναι θύνω=καθιστ εθύ, δηλ π' εθείας προερχόμενος πό τό διον γένος, πό πατέρα σέ πατέρα.
   ες κ τν τριν μεγίστων φιλοσόφων  Σωκράτης καί μέγας Πατριώτης λεγεν:
 Μητρός  τε  καί  πατρός  καί τν λλων προγόνων πάντων   τιμιώτερον στιν      πατρίς καί   σεμνότερον   καί γιώτερον καί ν  μείζονι μοίρα καί παρά θεος καί παρ’ νθρώποις  τος ΝΟΥΝ ΕΧΟΥΣΙ      
 ΝΟΗΣΙΣ εναι μία σύνθετος γκεφαλική δραστηριότης, ποκλειστική το νθρώπου, πιτελεται δέ διά μέσου τν νωτέρω πνευματικν πεξεργασιν ς καί μέ τήν πικουρίαν καί λλων ψυχικν λειτουργιν ς τς μνήμης τς εφυας, τς προσοχς, τς συνειδήσεως, τς  συναισθηματικότητος, διά τήν δημιουργίαν μις ρθολογιστικς ννοίας.                             MANUALE DI PSICHIATRIA
                                                                                                                                                                                                          UNIVERSITA DI BOLOGNA
τερος κ τν τριν μεγίστων  Πλάτων ες τήν πολιτείαν του γράφει:
  Φημί γάρ τό μέν λληνικόν γένος ατό ατ οκεον εναι καί συγγενές, τ δέ βαρβαρικ  θνεον καί λλότριον...
  Φαίνεται μοι, σπερ καί νομάζεται δύο τατα νόματα πόλεμος τε καί στάσις, οτω καί εναι δύο, ντα πί δυον τίνοιν  διαφοραν.....
  λληνας μέν ρα βαρβάροις καί βαρβάρους λλησι πολεμεν μαχομένους τέ φήσομεν καί πολεμίοις φύσει εναι, καί πόλεμον τήν χθραν ταύτην κλητέον.
 λληνας δέ λλησιν, ταν τί τοιοτον δρσιν, φύσει μέν φίλους εναι, νοσεν δ΄ν τ τοιούτω τήν λλάδα καί στασιάζειν, καί στάσιν τήν τοιαύτην χθραν κλητέον.           
Φημί=λέγω, μιλ   γάρ=διότι  σπερ=ς, καθώς, κριβς πως

  δέ  σοκράτης πρός τιμήν τς 100στής λυμπιάδος γράφει τόν πανηγυρικόν του καί λέγει:
 ΤΑΥΤΗΝ ΓΑΡ ΟΙΚΟΥΜΕΝ,    ΟΥΧ ΕΤΕΡΟΥΣ ΕΚΒΑΛΟΝΤΕΣ, ΟΥΔ' ΕΡΗΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΝΤΕΣ,
 ΟΥΔ' ΕΚ ΠΟΛΛΩΝ ΕΘΝΩΝ ΜΙΓΑΔΕΣ ΣΥΛΛΕΓΕΝΤΕΣ, ΑΛΛ' ΟΥΤΩ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΩΣ ΓΕΓΟΝΑΜΕΝ,
ΩΣΤ' ΕΞ ΗΣΠΕΡ ΕΦΥΜΕΝ ΤΑΥΤΗΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΔΙΑΤΕΛΟΥΜΕΝ,
 ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΟΝΤΕΣ                                                                                                
 ΕΦΥΜΕΝ κ το φύω=φυτρώνω,γενν)
γεγόναμεν=παρακείμενος το Εμί=εμαι=πάρχω       Εμί, ν,  σομαι,  γενόμην,  γέγονα,  γεγόνειν
σπερ=ναφορική ντωνυμία(γενική τς περ) --σπερ-περ-περ= ποος κριβς, ποία, τό ποον.
Μία λλη φράσις το σοκράτους παρερμηνευμένη, ετε πό μάθεια ετε πό σκοπιμότητα, πό μερικούς ατοανακηρυχθέντας προοδευτικούς, εναι καί κατωτέρω:
  Τοσοτον δ’ πολέλοιπεν πόλις μν περ τ φρονεν κα λέγειν τος λλους νθρώπους, σθ’ ο ταύτης μαθητα τν λλων διδάσκαλοι γεγόνασι, κα τ τν λλήνων νομα πεποίηκε μηκέτι το γένους λλ τς διανοίας δοκεν εναι, κα μλλον λληνας καλεσθαι τος τς παιδεύσεως τς μετέρας τος τς κοινς φύσεως μετέχοντας.  
Καί τήν παρερμηνεύουν λέγοντας τι σοκράτης επεν τι λληνες εναι, σοι μετέχουν τς λληνικς Παιδείας. Μά εναι δυνατόν ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ νά λέγη τέτεια νοησίαν. πλς επεν: <σοι γνωρίζουν λληνικά γράμματα, νομίζουν τι εναι  καί ατοαποκαλονται λληνες>
πεποίηκε=παρακείμενος, β! πρόσωπον το ποιέω-=κάνω, φτιάχνω, παράγω,πινο, φευρίσκω 
δοκεν=παρέμφατον το δοκέω-=νομίζω, ποθέτω, φαίνομαι
καλεσθαι=παρέμφατον το καλομαι

   δέ μεγαλοπρεπής Περικλς νομοθετε και λέγει:
 Κα τρίτ μετ τοτον π ντιδότου δι τ πλθος τν πολιτν Περικλέους επόντος γνωσαν μ μετέχειν τς πόλεως, ς ν μ ξ μφον στον  γεγονώς.
 Μηδένα μετέχειν τς πόλεως ν μή μφω γονέας στούς πιδείξεται σχίνης κ.Τιμάρχου 39)
  Περικλς θέσπισεν νόμον πού ριζεν τι διά νά ποκτήσης τό δικαίωμα θηναίου πολίτη θά πρέπη καί ο δύο γονες νά εναι θηναοι πολται, ντικαθιστώντας τόν προηγούμενον πού ριζεν τι διά νά εσαι θηναος πολίτης ρκε ες κ τν δύο γονέων νά εναι θηναος πολίτης καί λλος βέβαια λλην πολίτης. Περικλς εχεν νυμφευθετήν σπασία ποία το λληνίς κ Μιλήτου. πέκτησεν  παιδιά τά ποία δέν νεγνώρισεν ς θηναίους πολίτας, παραμένοντας πιστός ες τον νόμον πού θέσπισεν.
 άν καποιος παρακατιανός (λλην) ποκτοσεν παιδιά μέ μία βάρβαρη, τά παιδιά τά ποκαλούσαν μιξοβάρβαρα καί δέν τά νεγνώριζον γιά λληνα
 
 Εναι Χειμώνας το 480 π.Χ., μετά τήν ναυμαχίαν τς Σαλαμνος, καί λίγο πρίν τήν μάχην τν Πλαταιν     Μαρδόνιος, στρατηγός τν Περσν, πιχειρε  διά το χρυσο νά ξαγοράση τούς θηναίους. Α θναι χουν μετατραπε ες  σωρόν καμμένων  ρειπείων καί   ττική Γ  χει γίνει  στάχτη:  ς καί τά δένδρα κομμένα καί καμμένα  πό τίς ρδές τν βαρβάρων.  Ο Λακεδαιμόνιοι, φοβούμενοι μήπως ο θηναοι μηδίσουν, στέλνουν πρεσβεία στήν θήνα.
 δού  μνημειώδης πάντηση τν θηναίων:
 Τό μέν δεσαι Λακεδαιμονίους...  οτε χρυσός γής στι οδαμόθι τοσούτος  οτε χώρη κάλλεει καί ρετή μέγα περφέρουσα  τά μες δεξάμενοι  θέλοιμεν ν μηδίσαντες  καταδουλσαι τήν λλάδα. ...  ατις δέ τό λληνικόν  όν μαιμον τέ καί μόγλωσσον,  καί Θεν δρύματα κοινά καί θυσίαι  θεα τέ μότροπα,  τν προδότας γενέσθαι θηναίους οκ ν ε χοι. ...στ’ ν καί ες περιή θηναίων  μηδαμά μολογήσοντας μέας Ξέρξη…
 Τό τι ο  Λακεδαιμόνιοι φοβήθησαν μήπως λθομεν ες συμφωνίαν μέ τόν βάρβαρον εναι  πολύτως νθρώπινον. μως εναι ναμφιβόλως  παίσχυντον, πού φαίνεστε νά φοβάστε σχετικά  μέ τό φρόνημα τν θηναίων ν ατό τό γνωρίζετε ριστα, τι δηλαδή πουθενά ες τήν Γ δέν πάρχει τόσον χρυσάφι  οτε χώρα, πού νά περέχει ξαιρετικά ς πρός τήν μορφιά καί τήν ρετή, τά ποία δεχόμενοι θά θέλαμε  νά ταχθομε μέ τό μέρος τν Μήδων καί νά ποδουλώσουμε ντελς τήν λλάδα. Διότι εναι πολλά καί σημαντικά  ατά πού μς μποδίζουν νά πράξωμε τοτα, κόμη κι ν τό πιθυμούσαμε, καί πρτα καί μέγιστα εναι τά γάλματα καί τά οκήματα τν θεν, πού εναι πυρπολημένα καί θαμμένα ες τό χμα, διά τά ποία εναι νάγκη νά πιβάλωμε τήν μεγίστην τιμωρίαν παρά νά συμμαχήσωμε μέ ατόν πού διέπραξεν ατά, καί  πιπλέον  λληνικότητα, πού εναι τό μαιμον, τό μόγλωσσον, τά κοινά  δρύματα τά φιερωμένα ες τούς θεούς καί ο θυσίες, καθώς καί τά μοειδ  θη, πού δέν θά  το ποτέ νδρεον νά τά προδώσουν ο θηναοι. Νά γνωρίζετε λοιπόν καλά, ν τυχε στό παρελθόν νά μήν τό γνωρίζετε, τι, ως του σώζεται στω καί νας θηναος, μέ κανέναν τρόπο δέν πρόκειται νά συνομολογήσωμεν μέ τόν Ξέρξη.. 

 Αέν ριστεύειν καί πείροχον μμενε λλων μηδέ γένος πατέρων ασχυνέμεν.
Πάντοτε νά ριστεύης καί νά περέχης τν λλων, διά νά μήν ντροπιάσης τό γένος τν πατέρων σου.
Ατά σαν τά λόγια-παρακαταθήκη το Βασιλέως Πηλέως τς Φθίας πρός τόν υόν του χιλλέα, τίμησεν τά λόγια το πατρός του καί παρέμεινεν θάνατος.
   άν κάποιος ξεπεσμένος <λλην> πήγαινεν μέ κάποιαν βάρβαρη καί κανεν παιδί, ατό δέν τό νεγνώριζον διά λληνα καί τόν νόμαζαν μιξοβάρβαρον
   Κατ΄ατόν τόν τρόπον σκέπτοντο καί πρατταν ο σοφοί πρόγονοι μας, κα οτω φτιαξαν τόν ναν, τόν μοναδικόν, καί τόν λαμπρότερον  πολιτισμόν πί τς Γς.
  Συμφώνως δέ μέ τήν τιμηγορίαν τς λέξεως θαγένεια, λλά μέ τήν σοφίαν καί τήν μεγαλοπρέπειαν τν προγόνων μας, διά νά εναι κάποιος λλην πρέπει νά εναι κάτοχος το μόαιμου. φαρμογή τν σοφο νόμου το Περικλέους.  Λογικόν δέ καί αὐτονόητον εἶναι  ὅταν κάποιος ξένος γεννᾶται ἐδῶ, εἰς αὐτόν τόν εὐλογημενον τόπον οὖτε ὑπηκοότητα καί βεβαίως οὖτε Ἕλληνικήν Ἰθαγένεια νά ἀποκτᾶ, καί νά ἐπιστρέψη εἰς τήν πατρίδα του.
  Ο πρόγονοι μας διά νά μς παραδώσουν λεύθερον ατόν τόν ελογημένον τόπον, πότιζαν τό δένδρον τς λευθερίας μέ σοφίαν, φιλοπατρίαν, ρωϊσμόν, νδρείαν, μεγαλοπρέπειαν, καί αμα.
Καθαράν μς τήν παρέδωσαν καθαράν φείλομεν νά τήν παραδόσωμεν ες τάς περχόμενας γενεάς.

                                   Παραλῆπται τῆς ἐπιστολῆς εἶναι: τήν 19/11/2012 ὁ Ἀξιότιμος ὑπουργός τῶν ἐσωτερικῶν Κος Ἀθανασίου Χαράλαμπος, καί τήν 20/11/2012 ὀ Ἀξιότιμος Π[ρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος Κος Σαμαράς Ἀντώνιος.