ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Ὡς γνωστόν βορείως τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων ὑπάρχουν Ἑλληνικά ἐδάφη, τά ὁποία λόγω τοῦ ὅτι <δίκαιον εἶναι τό συμφέρον τοῦ ἰσχυροτέρου>, βιαίως ἔχουν ἀποσπασθεῖ ἀπό τήν μητέρα Ἐλλάδα. Ἀλλά ὁφείλομεν νά ἐνθυμούμεθα καί τήν φράσιν ποῦ εἶχεν εἶπει ὁ σπουδαῖος συγκλητικός Κικέρων, μέ τήνὁποίαν ἐπαναφέρει τά πράγματα εἰς τήν θέσιν των λέγοντας <πῶς ὅλοι οἱ νόμοι καί ὅλα τά δίκαια ἐπιτρέπουν, ἡ βία νά ἀπωθῆται δία τῆς βίας>. Αὐτά τά Ἑλληνικά ἐδάφη εἴτε διά εἰρηνικῶν μέσων, εἴτε διά τῆς βίας πρέπει νά ἐνσωματωθοῦν εἰς τήν μητέρα Ἑλλάδα

Βορείως τῶν συνόρων μας ὑπάρχει κάποιος σεβαστός Κύριος πού μετά παρέλευσιν 2.250 ἐτῶν, ἄκουσον-ἄκουσον, ἀπό τοῦ θανάτου τοῦ Μ. Ἀλέξανδρου θέλει νά αὐτοαποκαλῆται Μακεδών καί νά δηλώνη ὁτι εἶναι ἀπόγονος τοῦ Μεγάλου Ἀλέξάνδρου. Σεβαστέ μου Κύριε, ἔχετε μερικήν γνῶσιν τῆς ἱστορίας, καί αὐτήν μόνον ποῦ ὑπηρετεῖ τά ἰδικάς σας συμφέροντα καί τάς ἰδικάς σας ἀνάγκας, ἐπθυμεῖτε νά ὑφαρπάσετε κάτι τό σπουδαῖον καί μεγαλοπρεπές, ὅπως εἶναι καταγεγραμμένον ἀπό τήν ἱστορίαν. Μετά παρέλευσιν 2.250 ἐπιθυμεῖτε νά ὑφαρπάσετε τήν ἱστορίαν καί τό μεγαλεῖον τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Σεβεστέ Κύριε, νά σᾶς ἐνημερώσωμεν ὡς ἔχουν τά γεγονότα τά ὁποία καί ἔχει καταγράψει ἡ ἱστορία.

Α) Τά γένη τῶν Ἑλλήνων εἶναι τέσσερα α) οἱ Δωριεῖς β) οἱ Αἰολεῖς γ) οἱ Ἴωνες δ) οἱ Ἀχαιοί. Οἱ Μακεδόνες εἶναι Δωρικόν.

Β) Ὁ Μ. Ἀλέξανδρος ἐκ πατρός Φιλίππου, εἶναι ἀπόγονος τοῦ Ἡρακλέους καί ἐκ τῆς μητρός του, τοῦ Ἀχιλλέως. Οἱ πρόγονοι του συμμετεῖχον εἰς τούςὈλυμπιακούς ἀγώνας, πού ἐξ ὁρισμοῦ εἰς αὐτούς συμμετεῖχον μόνον Ἕλληνες. Ὁ δέ Φίλιππος πατήρ τοῦ Μ.Ἀλεξάνδρου τό ἔτος 356 Π.Χ εἶχεν στεφθεῖὈλυμπιονίκης εἰς τό ἀγώνισμα ἀρματοδρομίας.

Νά σέ ἐνημερώσωμεν τό ἔτος ἐνάρξεως τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων εἶναι τό 776 Π.Χ καί ἕως τό 56 Μ.Χ ἀδιαλλείπως συμμετεῖχον μόνον Ἕλληνες ἐκτός ἀπό τό 56 Μ.Χ ποῦ συμμετεῖχεν ὁ Νέρων, ἀλλά καί αὐτός ἐπικαλέσθηκε ὡς ἐπιχείρημα, τό ὁτι καί ἐμεῖς οἱ Ρωμαῖοι Ἕλληνες εἴμαστε, βεβαίως δέ καί τήν ἰσχύν του.

Γ) Οἱ Ἕλληνες διά νά ἀντιμετωπίσουν τούς Πέρσας ἔκαμαν δύο πανελλήνια συνέδρια εἰς τήν Κόρινθον, τό πρῶτον ἐπί ἡγεμονίας Φιλίππου καί τό δεύτερονἐπί ἡγεμονίας Μ. Ἀλεξάνδρου.

Δ) Εἰς τήν Κόρινθον ὁ Μ. Ἀλέξανδρος συνάντησεν εἰς τό πυθάρι του τόν κυνικόν φιλόσοφον Διογένην, εἰς αὐτήν τήν συνάντησιν ἐγένοτο σπουδαῖος διάλογος, μικρόν ἀπόσπασμα παραθέτομεν ἀπό τόν Πλούταρχον· ὡς δ΄ἐκεῖνος ἀσπασάμενος καί προσειπών αὐτόν ἠρώτησεν· «εἴ τίνος τυγχάνει δεόμενος» ἀπαντών εἶπεν «μικρόν ἀπό τοῦ ἡλίου μετάστηθι». Πρός τοῦτο λέγεται τόν Ἀλέξανδρον οὕτω διατεθῆναι καί θαυμάσαι καταφρονηθέντα τήν ὑπεροψίαν καί τό μέγεθος τοῦ ἀνδρός, ὥστε τῶν περί αὐτόν ὡς ἀπήεσαν διαγελώντων καί σκωπτόντων, «ἀλλά μήν ἐγώ, εἰ μή Ἀλέξανδρος ἤμην, Διογένης ἄν ἤμην». Σεβαστέ μου Κύριε αὐτόν τόν διάλογον τόν ἔκαμαν χωρίς μεταφραστήν, γιατί καί οἱ δύο εἶναι Ἕλληνες καί μιλοῦσαν Ἑλληνικά. Τώρα ἐσύ δηλώνεις Μακεδών. Διά νά συνεννοηθοῦμεν ὁμως σήμερα μέ τήν γλῶσσαν ποῦ ὁμιλεῖς θέλουμε μεταφραστήν. Οἱ Ἕλληνες ἀπό τότε μέχρι σήμερα ὁμιλοῦν τήν ἰδίαν γλῶσσαν. Καί ὁμέγας φιλόσοφος Ἀριστοτέλης ὁ Σταγειρίτης καί Μ. Ἀλέξανδρος Ἑλληνικά μιλοῦσαν. Εἶμαι δέ βέβαιος πῶς δέν ξέρεις οὖτε τό ἴδιο τό ὅνομα σου δέν ξεύρεις τί σημαίνει, γιατί τό Νικόλαος εἶναι ἀρχαῖον, ὅπως εἶναι καί τό Φίλιππος καί τό Ἀλέξανδρος, τά ὁποία καί αὐτά δέν ξέρεις τί σημαίνουν. Νά σέ πληροφορήσω πῶς τό Νικόλαος σημαίνει ἡ νίκη τοῦ λαοῦ. Εἰσέτι δέ περισσότερον δέν θά γνωρίζης τό τί σημαίνει βουκεφάλας τό ὅνομα τοῦ ἀλόγου του. Ἡ λέξις εἶναι σύνθετος ἀπό τό βοῦς καί κεφάλι, διότι τό κεφάλι τοῦ ἀλόγου του εἶχεν ὅψιν βοός. Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα εἶναι ἡ ἵδια ἀπό τότε μέχρις σήμερα. Καί εἶναι αὐτονόητον νά μήν γνωρίζης τήν ἐννοιολογίαν τῶν λέξεων διότι, δέν ὀμιλεῖς Μακεδονικά, ἄρα δέν ὀμιλεῖς Ἐλληνικά, ὀμιλεῖς μίαν ἄλλην γλῶσσαν τήνὁποίαν δέν ἀντιλαμβανόμεθα, καί ὡς ἐκ τούτου δέν εἶσαι Μακεδών.

Καί ἐπειδή δηλώνεις ὁτι δικαίωμα σου εἶναι ὁ αὐτοπροσδιορισμός, ἐπέτρεψε καί εἰς τόν ἴδιο τόν Μ. Ἀλέξανδρον τόν αὐτοπροσδιορισμόν. Νά σέ ἐνημερώσωὁτι εἰς τόν Γρανικόν ποταμόν ἡ φιλαργυρία ὅπλισεν τά χέρια <ἑλλήνων>νά συστρατευθοῦν ὡς μισθοφόροι ὑπέρ τῶν Περσῶν καί ἐναντίον τοῦ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΡΟΥ καί τῶν Ἑλλήνων. Εἰς τήν μάχην αὐτήν ὁ Μ. Αλέξανρος, τούς μέν Πέρσας ἔσφαξεν τούς δέ <ἕλληνας> κατέσφαξεν, διότι ὡς εἶπεν <ἕλληνεςὄντες, ἐναντία τῆ Ἑλλάδι ὑπέρ βαρβάρων ἐμάχοντο>. Ἀπό τήν νίκην του αὐτήν, ἔστειλεν ὡς Ἕλλην Μακεδών 300 Περσικάς ἀσπίδας πρός τιμήν τῆςἈθηνᾶς εἰς τήν Ἀκρόπολιν τῶν Ἀθηνῶν. Πρό τῆς μάχης τῆς Ἰσσοῦ, καί ἐπειδή ἀπάναντι του εἶχεν πάλιν <ἕλληνες> μισθοφόρους τῶν Περσῶν διά νά ένθαρρύνη τούς στρατιώτας του λέγει, «ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες θά πολεμήσωμεν καί ἐνεντίον χρεοκοπημένων <ἑλλήνων> οἱ ὁποῖοι προδίδουν τήν πατρίδα τους καί τήν δόξαν τῶν προγόνων του μέ ἀντίτιμον ἕναν εὐτελήν μισθόν». Μετά τῆς μάχη τῆς Ἰσσοῦ ὁ Ἀλέξανδρος γράφει εἰς τόν Δαρεῖον,<Οἱ ὑμέτεροι πρόγονοιἐλθόντες εἰς τήν Μακεδονίαν καί τήν ἄλλην Ἑλλάδα κακῶς ἐποίησαν ἡμᾶς οὐδέν προηδικημένοι. Ἐγώ δέ τῶν Ἑλλήνων ἡγεμών κατασταθείς καί τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας, διέβην εἰς τήν Ἀσίαν, ὑπαρξάντων ὑμῶν>. Διαπιστώνεις καί ἐσύ μέ τά ἀνωτέρω ὁτι ὁ Μ. Ἀλέξανδρος ἐταυτοποιοῦσεν τόν ἑαυτόν του ΕΛΛΗΝΑ. Δ΄αὐτό καί ἡ παγκόσμιος κοινότης, τήν μετά τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου περίοδον τήν ὁνομάζει Ἑλληνιστικήν περίοδον

Ἐάν παρά ταῦτα σεβαστέ μου Κύριε ἐξακολουθεῖς νά δηλώνης Μακεδών καί ὡς φαίνεται εἶσαι, διότι καί ὁ παπποῦς σου ἠγωνίσθη ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος, μάθε τήν μητρικήν σου γλώσσα, αὐτήν τῆς μητέρας μας πατρίδος τῆς Ἑλλάδος διά νά μήν χρειαζόμεθα μετραφραστήν καί ἔλα νά ἑνώσωμεν τήν πατρίδα μας νά τήν κάνωμεν ἀκεραίαν, διότι ἀκόμη εἶναι ἀκρωτηριασμένη πρός τά βόρεια σύνορα της καί ὄχι μόνον. Καί ἐσύ ἴσως νά εἶσαι ἕνα ἀπό τά θύματα τοῦπαιδομαζώματος.



ΕΙΜΕΘΑ

ΟΜΙΛΟΥΜΕΝ

ΣΚΕΠΤΟΜΕΘΑ

ΠΡΑΤΤΟΜΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ


                      ΠΑΙΑΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ ΙΕΡΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ