ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΝΑΟΙ ΚΑΙ ΞΩΚΚΛΗΣΙΑ….

Δύο αινιγματικά εκκλησάκια, γεμάτα αρχαιολογικές συγκινήσεις.
Θεμέλια ναών, βωμοί, κίονες σε περίοπτες θέσεις, μάρμαρα και αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη σε πόρτες και τοίχους…
Δύο από τα χιλιάδες που έχουν φτιαχτεί επάνω στα ερείπια ελληνικών ναών. 
Κομμάτια της ελληνικής ιστορίας, βίαια κομμένα και σπασμένα, χωμένα μέσα σε τοίχους και πεταμένα κάτω στο χώμα αυτών των δύο αλλά και των χιλιάδων άλλων αντίστοιχων ορθόδοξων εκκλησιών…
Ταξιάρχης στον Ντάγλα
Στην περιοχή τοποθετείται ο αρχαίος δήμος Αγνούντος, ο οποίος άκμασε κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.χ.
Κατά την πρώτη περίοδο της Λατινοκρατίας (1204-1311), ιδρύθηκαν αρκετοί ναΐσκοι. Ο μόνος που διατηρείται είναι ο ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, που είναι γνωστός στους περίοικους ως Άγιος Ταξιάρχης. Χρονολογείται στα τέλη του 12ου αιώνα και ακολουθεί τον τύπο του ελεύθερου σταυρού με τρούλλο. Στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα προστέθηκε στη δυτική πλευρά εγκάρσιο κλίτος, το οποίο καλύπτεται από ξύλινη στέγη και στόχο είχε να διευρύνει το πλάτος του ναού, ώστε να γίνει πιο ευρύχωρος. Στην ημικυκλική κόγχη του ιερού βρίσκεται η αγία Τράπεζα, η οποία δεν είναι εντοιχισμένη και έχει τετράγωνη επιφάνεια, στηριζόμενη σε κυκλική κτιστή βάση.
Το ιερό χωρίζεται από τον υπόλοιπο ναό με κτιστό τέμπλο, που είναι κατασκευασμένο από αρχαία και παλαιοχριστιανικά μέλη σε δεύτερη χρήση. Η οροφή στις κεραίες του σταυρού είναι ημικυλινδρική. Τοιχογραφίες φέρει μόνο ο αρχικός ναός, από τις οποίες όμως μικρό τμήμα διατηρείται. Εκείνες που χρονολογούνται στα τέλη του 12ου αιώνα και στις αρχές του 13ου είναι οι απεικονίσεις του ιερού. Οι εικόνες του τέμπλου χρονολογούνται στις αρχές του 20ου αιώνα και φαίνεται ότι έχουν καλύψει παλαιότερες αγιογραφίες.







Μπαίνοντας στο εκκλησάκι, μείναμε με το στόμα ανοικτό κοιτάζοντας τον κίονα που δέσποζε στο κέντρο του. Η έκπληξή μας έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν είδαμε στο βάθος του ναού κάτι που μας θύμισε πολύ αρχαίο βωμό, μερικώς σκεπασμένο με ένα κόκκινο ύφασμα. Αριστερά και δεξιά αρχαία μέλη και κιονόκρανα εντοιχισμένα βίαια και ακαλαίσθητα μέσα στους τοίχους της εκκλησίας… Η πόρτα που οδηγεί στην άγια τράπεζα είναι φτιαγμένη από κίονες και μάρμαρα του αρχαίου ναού πάνω στον οποίο ρίζωσε αυτό το ορθόδοξο ξωκκλήσι…

Ακόμη και μέρος του πατώματος πρέπει να είναι κομμάτι του αρχαίου ιερού…
Εκκλησία Κωνσταντίνου και Ελένης στα Σπάτα
Ίσως το πιο αινιγματικό εκκλησάκι που έχουμε επισκεφθεί ποτέ. Κλειδωμένο και με συναγερμό να φυλάει το εσωτερικό του. Στην παρούσα φάση, αυτό δεν μας απασχόλησε και πολύ διότι τα σημαντικά ήταν από έξω. Παρατηρώντας κάποιος, προσεκτικά τον χώρο γύρω από την εκκλησία, θα διαπιστώσει ότι αυτή βρίσκεται μέσα στα τετράγωνα θεμέλια (;) ενός παλαιότερου και πιθανώς αρχαίου ναού! Κίονες, δομικοί λίθοι και άλλα αρχιτεκτονικά μέλη βρίσκονται διάσπαρτα στον χώρο. Τα σημεία που θεωρούμε ότι υπάρχει ο αρχαίος ναός, σήμερα προσφέρονται για …παρκάρισματων αυτοκινήτων των επισκεπτών της εκκλησίας.

Κλικ στην μικρογραφία για μεγέθυνση
Δεν βρήκαμε πουθενά πληροφορίες για την ιστορία της εκκλησίας και για το αν κτίστηκε αφού πρώτα ισοπεδώθηκε κάποιο αρχαίο ελληνικό ιερό. Οι κλειδαμπαρωμένες πόρτες και οι συναγερμοί δεν μας άφησαν να μελετήσουμε το εσωτερικό της. Οι τεράστιοι ασβεστωμένοι κύκλοι στον προαύλιο χώρο της, μέσα από την φαντασία μας υποδείκνυαν τις παλιές θέσεις των κιόνων…









Δεν έχουμε να πούμε τίποτα περισσότερο. Δείτε τις εικόνες και διερωτηθείτε: τί ιστορία κρύβει αυτή η μικρή εκκλησία από κάτω της;

Τί κτίσμα υπήρχε κάποτε εκεί που σήμερα υπάρχουν μόνο κλειδωμένες πόρτες και ασβεστωμένοι κίονες;
Γιατί κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για τον πιθανό αυτό, αρχαιολογικό χώρο; Τί βρίσκεται στα θεμέλια όχι της εκκλησίας αλλά του – πολύ μεγαλύτερου – κατά την γνώμη μας αρχαίου ναού;
Πολύ θα θέλαμε απαντήσεις για όλα αυτά, κάποια στιγμή…
Έρευνα, κείμενο, φωτογραφίες: dimdom για το Εν Αθήναις.
Ευχαριστούμε πολύ την Ήριννα για τις πληροφορίες που μας έδωσε προκειμένου να εντοπίσουμε αυτά τα εκκλησάκια.
visaltis.blogspot.gr
diadrastiko