Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα...


«Τούτο το λόγο θα σας πω
δεν έχω άλλο κανένα
μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!»
Κωστής Παλαμάς

Όταν οι στρατιώτες του Καραϊσκάκη έπιασαν έναν συνάδελφό τους που είχε λιποτακτήσει κατά την ώρα της μάχης κι ετοιμάζονταν να τον σκοτώσουν, ο μεγάλος στρατηγός του ‘21 τούς σταμάτησε και τους είπε:
-Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.
Και οι στρατιώτες «έπραξαν άγια» και τον απελευθέρωσαν.
 
«Κι αν σε πέσιμο πρωτάκουστο
και σε γκρεμό κατρακυλήσαμε,
που σαν κι αυτόν καμιά φυλή δεν είδε ως τώρα
είναι, γιατί με των καιρών το γύρισμα
όμοια βαθύ, ένα ανέβασμα μάς μέλλεται
προς ύψη ουρανοφόρα.
 
Και μην έχοντας άλλο σκαλί
να κατρακυλήσει πιο βαθειά στου κακού τη σκάλα
για τ’ ανέβασμα, ξανά που την καλεί
θ’ αισθανθεί να τις φυτρώνουν – ω χαρά – τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά της τα μεγάλα».
Κωστής Παλαμάς