Γνώση

[Γνώση][feat1]

Μία εξαιρετική Ανάλυση από τον Αναστάσιο Λαυρέντζο για το Μεταναστευτικό Σύμφωνο του ΟΗΕ (ηχητικό)

11/30/2018 12:09:00 π.μ.
Σήμερα στην εκπομπή του φίλου Λάμπρου Καλαρρύτη προσπαθήσαμε κάτι σημαντικό:
-να δείξουμε σε γενικές γραμμές τι επιδιώκει το νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση που προωθεί ο ΟΗΕ
-να αποδομήσουμε συστηματικά και τεκμηριωμένα την προπαγάνδα της «φιλομεταναστευτικής» πλευράς
-να καταδείξουμε ότι το ορόσημο για όλα αυτά είναι στις 10-11 Δεκεμβρίου στη Σύνοδο του Μαρακές, και
-να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη σχετικά με τη στάση που θα τηρήσουν τα ελληνικά κόμματα.
Μία εξαιρετική Ανάλυση από τον Αναστάσιο Λαυρέντζο για το Μεταναστευτικό Σύμφωνο του ΟΗΕ (ηχητικό) Μία εξαιρετική Ανάλυση από τον Αναστάσιο Λαυρέντζο για το Μεταναστευτικό Σύμφωνο του ΟΗΕ (ηχητικό) Reviewed by tethgas on 11/30/2018 12:09:00 π.μ. Rating: 5

Ουδείς Έλληνας είναι ή μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν “φασίστας”

11/28/2018 08:03:00 μ.μ.
Στην πατρίδα της μητέρας των γλωσσών το ελληνικό λεξιλόγιο είναι υπό διωγμό και η λεξιπενία αποβαίνει εις βάρος μας. Είναι εις βάρος της έκφρασης ολοκληρωμένων σκέψεων, της ευφυΐας, της φαντασίας και γενικά εις βάρος της υγιούς προόδου και του ελληνικού πνεύματος.
Υπάρχει όμως και ένα άλλο κρίσιμο φαινόμενο.
Πολλές λέξεις χρησιμοποιούνται είτε λανθασμένα, είτε με διαστρεβλωμένη σημασία, είτε απλά και μόνο αν είναι κακόηχες ή εύηχες (ανάλογα με το πως θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάτι, έχουμε και “ρατσισμό” των λέξεων), είτε ενώ είναι ξένες “ελληνοποιήθηκαν”.
Μια κακόηχη και ξένη λέξη που χρησιμοποιείται από όλους και για όλα είναι και η λέξη “φασίστας”, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως επειδή είναι κακόηχη, παρά διότι είναι ξένη. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εύηχης λέξεως που επιβλήθηκε για ν’ αντικαταστήσει κάποια άλλη κακόηχη, είναι η λέξη “gay”. Αυτό ως παράδειγμα.
Με την λέξη “φασίστας” εννοείται ο οπαδός του φασισμού. Τι σημαίνει όμως και πως δημιουργήθηκε η λέξη; Η λέξη είναι ιταλική. Η αρχική λέξη είναι “fascismo”, η οποία προήλθε από το λατινικό “fasces”. Fasces ήταν δέσμες ράβδων οι οποίες είχαν στη μέση τσεκούρι.
Τις κρατούσαν οι Ρωμαίοι ραβδούχοι στην αρχαία Ρώμη, οι οποίοι προπορεύονταν των επισήμων είτε όταν επρόκειτο για θανατική ποινή, είτε ως σύμβολο ισχύος και τιμωρίας της εξουσίας, και όχι μόνο των πολιτών.
Ο Μουσολίνι, πρώην ηγετικό στέλεχος του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ίδρυσε το φασιστικό κόμμα τον Νοέμβριο του 1921, το οποίο προέκυψε κυρίως λόγω της απογοητεύσεως που υπήρχε τότε στην Ιταλία. Ο φασισμός λοιπόν είναι ιταλικό πολιτικό δημιούργημα, προσαρμοσμένο στις συνθήκες και πραγματικότητα της Ιταλίας. Δημιουργήθηκε για το καλό της Ιταλίας. Πρώτο συμπέρασμα: Ως ιταλικό δημιούργημα, δεν έχει καμία πολιτική σχέση με την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Φυσικά, οι ιδέες του φασισμού διαχύθηκαν και σε άλλες χώρες, αν και δεν υπήρξε Φασιστική Διεθνής, αλλά ο φασισμός έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό. Αναπτύσσεται σε χώρες με ορισμένες πνευματικές και κοινωνικές παραδόσεις. Δεν είναι τυχαίο που ο φασισμός αναπτύχθηκε στην Γερμανία.
Ο γερμανικός φασισμός είναι ο ναζισμός, ο γερμανικός εθνικοσοσιαλισμός (Nationalsozialismus – Nazi). Ξαναείχαν ταυτιστεί, όχι απλά συμμαχήσει, Ιταλοί και Γερμανοί. Μην ξεχνάμε ότι ή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία στα τέλη του 15ου αιώνος ονομαζόταν Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους. Η Ρώμη είχε Καίσαρ (Caesar) και η Γερμανία Κάιζερ (Kaiser). Δεύτερο συμπέρασμα: Εφόσον οι Ελλάς δεν έχει καμία σχέση με τις παραδόσεις των χωρών στις οποίες επικράτησε ο φασισμός, η Ελλάς δεν έχει καμία ιστορική ή παραδοσιακή σχέση με τον φασισμό.
Επειδή στην εφαρμογή της δημοκρατίας είναι βασικός παράγων ορισμένος βαθμός ωριμότητας των πολιτών, όταν αυτός εκλείψει ο φασισμός υπόσχεται κατάργηση των ελευθεριών αντί της κοινωνικής ασφάλειας και οικονομικής προόδου. Υπ’ αυτήν την έννοια καταλαβαίνετε ποιοί είναι “πραγματικοί φασίστες” σήμερα, με την προϋπόθεση ν’ απεγκλωβιστείτε από την προπαγάνδα με την οποία επέβαλλαν την λέξη “φασίστας”. Διότι η λέξη επιβλήθηκε ως έκφραση του συρμού “φασιστικά με δημοκρατικές μεθόδους”. Οι απανταχού εξουσιαστές θέλουν να μιλάνε οι πολίτες με το συναίσθημα και όχι με την λογική.
Ο φασισμός, όπως ο ναζισμός, ο κομμουνισμός, ο ισλαμισμός κλπ είναι πολιτειακά συστήματα επεκτατικά και σοβινιστικά. Καμία σχέση δεν έχουν η Ελλάς και οι Έλληνες μ’ αυτά. Και κάτι επιπλέον σημαντικό. Οι χώρες, στις οποίες επικράτησε ο φασισμός, είναι φανατικοί διώκτες της Ορθοδοξίας. Είναι φανατικοί διώκτες της Ορθοδοξίας διότι αυτή τους είναι σοβαρό εμπόδιο στην επίτευξη των σκοπών τους. Η Ιστορία μας διδάσκει πολλά επ’ αυτού. Πως μπορεί λοιπόν κάποιος να είναι Ορθόδοξος Χριστιανός και φασίστας; Τρίτο συμπέρασμα: Ιδεολογικά και θρησκευτικά ο φασισμός είναι ανθελληνικός.
Τι γίνεται όμως με την Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα; 1) Η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα άρχεται από Γενικό Γραμματέα, όπως και το ΚΚΕ. Τι γίνεται με τον αρχηγό ή το Αρχηγείο της; 2) Στο πρώτο της καταστατικό η Χρυσή Αυγή δήλωνε ότι ήταν αντιχριστιανική, αλλά το έβγαλαν αυτό αργότερα, διότι δεν είχε απήχηση στους Έλληνες και αυτό διότι ο Έλληνας είναι από αρχαιοτάτων χρόνων θρησκευόμενος.
Δεν μπορεί λοιπόν να χαρακτηρισθεί ουδείς Έλληνας από κανέναν σαν “φασίστας”. Όπως δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί κανένας Ιταλός ή Γερμανός, σαν Πασοκτζής, Νεοδημοκράτης, Συριζαίος, κλπ. Αλλά, ο σκοπός τους αγιάζει τα μέσα τους.
Χρήστος Μαντζιάρης
Ουδείς Έλληνας είναι ή μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν “φασίστας”  Ουδείς Έλληνας είναι ή μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν “φασίστας” Reviewed by tethgas on 11/28/2018 08:03:00 μ.μ. Rating: 5

Τι προκαλεί το γράμμα «Ν» στον εγκέφαλο και γιατί καταργήθηκε από το τέλος των λέξεων

11/24/2018 12:41:00 π.μ.
Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες»… με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου… 
Το «Ν» συντονίζει τον εγκέφαλο. Πριν από μερικά χρόνια (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL στη Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν: «Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα». 
Επίσης, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση. 
Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»; Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν! 
Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε «το εμβαδόΝ», δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει! Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα; Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα; π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.). 
Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβουμε πονάει. Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»! Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει, «Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του” λειπε η οπτική του ήχου». 
Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει». Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!) … Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή. 
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου. 
Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά. Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική. Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε: «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά. Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα. Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα. Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του. Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. 
Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα. Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού. Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού, όπως αναφέρει το strange. Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά: Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού. 
Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.
Τι προκαλεί το γράμμα «Ν» στον εγκέφαλο και γιατί καταργήθηκε από το τέλος των λέξεων Τι προκαλεί το γράμμα «Ν» στον εγκέφαλο και γιατί καταργήθηκε από το τέλος των λέξεων Reviewed by tethgas on 11/24/2018 12:41:00 π.μ. Rating: 5

Αφωνότεροι των ιχθύων και απραγέστεροι των βατράχων‼️

11/18/2018 01:08:00 π.μ.

«Κάθε τόπος έχει την πληγή του και η Ελλάς τους Έλληνες (πολιτικούς)» Εμ. Ροϊδης
«Γαλή εισελθούσα εις χαλκέως εργαστήριον την εκεί κειμένην ρίνην περιέλειχε. Συνέβη δε, εκτριβομένης της γλώττης, πολύ αίμα φέρεσθαι. Η δε ετέρπετο υπονοούσα τι του σιδήρου αφαιρείσθαι μέχρι παντελώς απέβαλε την γλώτταν».
Και σε νεοελληνική απόδοση:
«Μια γάτα μπήκε στο εργαστήριο ενός σιδηρουργού και άρχισε να γλείφει μια λίμα. Η γλώσσα της όμως τρίφτηκε κι άρχισε να τρέχει πολύ αίμα. Αυτή ευχαριστιόταν, νομίζοντας ότι κάτι βγαίνει από το σίδερο, ώσπου έχασε την γλώσσα της». (Αισώπου μύθοι, εκδ. «ΕΞΑΝΤΑΣ», σελ.96).

Μπήκε και η πατρίδα μας – η γάτα – κάποτε στο εργαστήριο της Ευρώπης με τα σίδερα, τα σφυριά και τα αμόνια, στο εργοτάξιο της ανθρώπινης αλαζονείας. Της πέταξαν μια λίμα-προγράμματα, επιδοτήσεις και τον βρόχο των δανείων. Και άρχισε να την γλείφει. Και ετέρπετο, ηδονιζόταν. Νόμιζε ότι ήταν αλλότρια, ξένα, πλούσια περισσεύματα των Φραγκογερμανών. Έπινε όμως το αίμα της, το αίμα των αγέννητων, το αίμα των νεκρών. Και έχασε την μιλιά της, την γλώσσα της, τα τζιβαϊρικά της. Έμεινε άλαλη, αναξιοπρεπής άλογη και παράλογη.

Βρυχώνται οι Τούρκοι. Απειλούν, χλευάζουν, προσβάλλουν, συκοφαντούν, διεκδικούν. Από τον ανώτατο ηγέτη τους αυτά και όχι από κάποιον αντιπεριφερειάρχη της ανατολίας. Τι απαντά το καθ’ημάς… ασκέρι και ο σκαληνός σερασκέρης του; Τίποτε. Αφωνότερος των ιχθύων και απραγέστερος των βατράχων.

Λύκοι, γκρίζοι και λυσσασμένοι, απέναντι. Ιχθύες και βατράχια από δω. Τι συμπεραίνει ο κοινός νους; Ότι κάποια στιγμή οι λύκοι θα ορμήξουν. Παρήγορο το γεγονός ότι το αξιόμαχο των Τούρκων ουδέποτε δοκιμάστηκε απέναντι σε οργανωμένο στρατό. Ύαινες και λαφυραγωγοί μια ζωή. Απαρήγορο το γεγονός ότι το αξιόμαχο των Ελλήνων υπονομεύτηκε τα τελευταία χρόνια από τις ειρηνόφιλες σειρηνωδίες κλεφτοκατσικάδων.

Και προσοχή! «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί» και όχι οι ειρηνόφιλοι. Ψιλά γράμματα αυτά για την περιρρέουσα ημιμάθεια. Ατάραχος, γαλήνιος άκουσε ο Γερο-Κολοκοτρώνης την απόφαση για καταδίκη σε θάνατο. Ούτε κατάρες ούτε κραυγές ούτε φοβέρες. Μόνο «μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου». Ήταν ειρηνοποιός. Καταδικάζονται λήσταρχοι και εγκληματίες και σκούζουν και τσιρίζουν και μυξοκλαίουν για το κακό που τους βρήκε, όντας τόσο «καλοί άνθρωποι», όπως βεβαιώνουν, σπαραξικάρδια, οι συμβίες τους. Ειρηνόφιλοι άνθρωποι…

Σκότωσαν, άνανδρα, οι Αλβανοί το “γαλανόλευκο παιδί” της Βορείου Ηπείρου. (Όπως κάποτε στην Κύπρο, τα ξαδέρφια τους οι Αγαρηνοί, τον Ισαάκ και τον Σολωμό). Τους γνωρίσαμε στην ιστορία ως Τουρκαλβανούς. Μ’ αυτούς κυρίως, πολεμούσαμε το ’21 και όχι με τους χοντροκέφαλους Τούρκους. Ανύπαρκτοι στους Βαλκανικούς Πολέμους, περίμεναν την έκβασή τους για να χιμήξουν. Μάζεψε τους μπέηδες τους το ευρωπαϊκό εργαστήριο ραδιουργίας και τους έκανε κράτος-παρία. Τους ξανασυναντήσαμε το ’40, όταν καμμιά 15αριά τάγματά τους πίσω, στα οπίσθια των Ιταλών, πυροβολούσαν τις λάσπες και τις βελανιδιές της Πίνδου. Με τους Γερμανούς, οι Τσάμηδες, συμμορίες από μαχαιροβγάλτες και βιαστές, κατασκότωναν και καταλήστευαν τον εμπερίστατο Ελληνισμό της Ηπείρου. Ξεκουμπίστηκαν για να γλιτώσουν το κρέμασμα. Τώρα απαιτούν αποζημιώσεις. Τι να πει κανείς; Τουρκαλβανοί…

Τι απαντούν οι ημέτεροι; Τίποτε. «Το χωριό καίγεται και η γριά λαμπροχτενίζεται» όπως γράφει ο Μακρυγιάννης. Οι θεσμοί! Τι θα πουν οι θεσμοί! Οι δεσμοί. (Καλός και ο αρχιεπίσκοπος. Από μητροπολίτης Αθηνών, μιτροπωλητής. Συμφωνίες με τους αθέους και ευχαριστίες, δίνοντάς τους «αέρα» και λόγο να πανηγυρίζει το εκκλησιομάχο κοπάδι τους. Το μόνο που δεν μας είπε είναι να ψηφίσουμε τον κ. Τσίπρα).

Βγήκε ο Ράμα, ο ναρκέμπορος, την επαύριον της δολοφονίας του ωραίου Έλληνα, είπε τα εμετικά του. Εδώ; Άφωνη, λόγω γλωσσοτομίας, η «υπεύθυνη ηγεσία της χώρας». Αν ζούσε ο Καραϊσκάκης θα τους φορούσε το «βρακί της Κατερίνας». (Ο «σταυραετός της Ρούμελης», που έκανε τύμβους με τα κομμένα κεφάλια των Τουρκαλβανών στο Δίστομο και την Αράχοβα, έσερνε μαζί του ένα γυναικείο παλιόβρακο, γνωστό σε όλα τα παλληκάρια του με τ’ όνομα «το βρακί της Κατερίνας». Το φορούσε στους κιοτήδες, τους φοβητσιάρηδες, τις σαπιοκοιλιές. Όποιον του το φορούσε τον περιφρονούσε και η οικογένειά του, ήταν άτιμος και προδότης. Σήμερα δεν θα έφτανε το ένα. Θα έπρεπε να απευθυνθεί σε βιοτεχνία εσωρούχων για να καλύψει τις ανάγκες και την ζήτηση).

Προδίδουν και τους προδότες οι Σκοπιανοί. (Τελικά ποιος ήταν ο πρωτεργάτης, ο εμπνευστής της συμφωνίας ή καλύτερα ο εκτελεστής, γιατί η σύλληψη έγινε εκτός; Σ’ αυτές τις περιπτώσεις η απάντηση δόθηκε πριν από 2500 χρόνια. «Εν αμίλλαις πονηραίς αθλιώτερος ο νικήσας»). Δεν τηρούνται τα συμφωνηθέντα στις Πρέσπες. Το «μακεδονικό έθνος» των νεοκομιτατζήδων, δόξη και τιμή, περνά στο σύνταγμά τους.

Τι απαντούν οι «κωφοί και άλαλοι» των Αθηνών; Τίποτε. Οργανώνουν συνέδρια ανόμων και παρανόμων, επιτροπές εμπειρογνωμόνων, τα οποία θα απαλείψουν από τα σχολικά βιβλία τις ενοχλητικές-«εθνικιστικές»-αναφορές.

Τι άραγε και πώς θα το αναθεωρήσουν; Στο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού υπάρχει κεφάλαιο με τίτλο: «Από τον ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 στον Μακεδονικό Αγώνα» (σελ. 178-181). Το κεφάλαιο συνοδεύεται από μια εικόνα του Παύλου Μελά και από περιληπτικό τίτλο όπου διαβάζουμε: «Μακεδονικός Αγώνας ονομάζεται η ένοπλη σύγκρουση των Ελλήνων και Βουλγάρων ανταρτών στο χώρο της Μακεδονίας την περίοδο 1904-1908». (Δυστυχώς δεν υπάρχει πουθενά η φράση «η Μακεδονία ήταν είναι και θα είναι ελληνική»). Τώρα με την…εθνοκάθαρση, τι θα γραφτεί; «Ο βορειοελλαδίτικος αγώνας ήταν σύγκρουση Ελλήνων και βορειομακεδόνων»; Μήπως “ο αγώνας στην Ευρωπαϊκή Οθωμανική Αυτοκρατορία»; ”Μήπως «ο αγώνας ανατολικά των Ιωαννίνων και δυτικά της Ξάνθης»; Μήπως «βόρεια της Λάρισας και νότια των Σκοπίων;”

Με τον Παύλο Μελά τι θα κάνουν; Με τον Δραγούμη, τον Καραβαγγέλη, τον καπετάν Κώτα που φωτογραφίες τους συνοδεύουν το κεφάλαιο; Θα τους εξαφανίσουν; Θα βάλουν φωτογραφία του Κοτζιά και την γελοία σκιάθα του, να αγκαλιάζει τον Δημητρώφ; Σβήνει η ιστορία, το αίμα; Όχι, άλλοι θα εξαφανιστούν! (Από τώρα, αν ακούει κανείς, πρέπει να ετοιμάσουμε μικρό, ευσύνοπτο βιβλιαράκι, για παιδιά Δημοτικού κυρίως, με τίτλο «Ο Μακεδονικός Αγώνας: η δόξα της Ελλάδας» Θα βρεθεί τρόπος να φτάσει στα χέρια των Ελληνοπαίδων). Ελπίζω-κατάντια είναι αυτό- να αντιδράσουν οι Σκοπιανοί της Επιτροπής και να βγει από τα βιβλία Γλώσσας της ΣΤ ’Δημοτικού -(τετρ.Εργασιών, β’ τεύχος, σελ. 39) – η τρισάθλια απεικόνιση με τον Μέγα Αλέξανδρο δίπλα στην Κοκκινοσκουφίτσα και τον Καραγκιόζη, η οποία συνοδεύεται από άσκηση, διά της οποίας προτρέπονται οι μαθητές «να γράψουν μια ιστορία αυτής της παράξενης συντροφιάς».
Εμείς κρατάμε τον Μέγα Αλέξανδρο. Την Κοκκινοσκουφίτσα και τον Καραγκιόζη τους επιστρέφουμε στο υπουργείο Παιδείας. Θα τύχουν λαμπρής υποδοχής…


Δημήτρης Νατσιός,δάσκαλος-Κιλκίς
Αφωνότεροι των ιχθύων και απραγέστεροι των βατράχων‼️  Αφωνότεροι των ιχθύων και απραγέστεροι των βατράχων‼️ Reviewed by tethgas on 11/18/2018 01:08:00 π.μ. Rating: 5

Ο θρυλικός Πυροβολητής Ταγματάρχης Δημήτριος Κωστάκης

11/17/2018 05:18:00 π.μ.

Ιταλικό κανόνι (Μουσείο Αργυροκάστρου) στο οποίο διακρίνεται η Ελληνική οβίδα που ο θρυλικός Πυροβολητής Ταγματάρχης Δημήτριος Κωστάκης έστειλε κατευθείαν στην κάννη του, σε μάχη ανάμεσα Λιάτες και Δρυμάδες. Ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Ιταλών, το όνομα του έγεινε θρύλος. Σημάδευε με τρομερή ακρίβεια χωρίς όργανα μόνο με την γροθιά και τα δάκτυλα του ακόμη και μέσα στα καζάνια που έβραζαν οι μακαρονάδες των Ιταλών. Όταν κάποτε συνέλαβε αιχμαλώτους ένα ολόκληρο Ιταλικό Σύνταγμα μαζί με τον Διοικητή του (1200 Αξιωματικούς και Στρατιώτες) ο αιχμάλωτος Συνταγματάρχης ζήτησε να δεί ποιός είναι ο Κωστάκης που τόσο φοβόταν όλοι οι Ιταλοί. Και όταν αυτός παρουσιάστηκε μπροστά του, ο Ιταλός γονάτισε να τον προσκυνήσει αλλά ο Γέρο- Ταγματάρχης δεν τον άφησε. Σουλιώτης την καταγωγή, προερχόμενος από Μόν. Υπαξιωματικός αποστρατεύτηκε τον Φεβ του '40 και ανακλήθηκε πάλι στην υπηρεσία τον Αυγ του ίδιου χρόνου με αίτηση του, όταν τα σύννεφα του πολέμου μαζευόταν. Ήταν το δεύτερο πρόσωπο μετά τον Στρατηγό Κατσιμήτρο που καθόρισε τόσο πολύ την νίκη των Ελλήνων. Και ήταν ο πρώτος που μετά την συνθηκολόγηση συνέλαβαν στα Γιάννενα και πήραν αιχμάλωτο αρχικά στην Ιταλία και μετά Γερμανία και Πολωνία όπου και τον απελευθέρωσαν οι Ρώσοι το 1945. Απλός και ανθρώπινος, πολλές φορές έμπαινε και αυτός στη σειρά με την καραβάνα στο χέρι να πάρει φαγητό. Είχε πάντα μαζί του την Αγία Γραφή και ως πυροβολητής την εικόνα της Αγίας Βαρβάρας."Πολέμησα με τον Κωστάκη, είδα τον Κωστάκη" έλεγαν όσοι πολέμησαν το '40. Δυστυχώς όμως η Πολιτεία ξεχνά και τιμωρεί τους ήρωες της.Πέθανε το 1961, χωρίς την παρουσία κανενός εκπροσώπου της Πολιτείας στην κηδεία του, χωρίς να ακουστεί ούτε ένας κανονιοβολισμός, ούτε να κατατεθεί ένα στεφάνι. Μόνο με λίγα αγριολούλουδα από το Καλπάκι σκεπάστηκε ο Ήρωας. Το σπίτι του στην Καλούτσιανη (φτωχή κάποτε συνοικία της πόλης των Ιωαννίνων) πάντα μας προκαλούσε δέος και σεβασμό πριν γίνει και αυτό πολυκατοικία.
Αιωνία η μνήμη του.
Ο θρυλικός Πυροβολητής Ταγματάρχης Δημήτριος Κωστάκης Ο θρυλικός Πυροβολητής Ταγματάρχης Δημήτριος Κωστάκης Reviewed by tethgas on 11/17/2018 05:18:00 π.μ. Rating: 5

Ο Ισοκράτης, η «ημετέρα παιδεία» και οι… βάρβαροι!

11/13/2018 05:02:00 π.μ.


Μία ρήση του Ισοκράτη (5ος-4ος αι. π.Χ.) περί της κοινής παιδείας των Ελλήνων, έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά ως επιχείρημα, κατά τα τελευταία χρόνια, με συστηματικές παραμορφώσεις της έννοιάς της, από άγνοια ή πρόθεση, ακόμη και από επίσημα πρόσωπα της Πολιτείας.
Καταρχήν, είναι γενικώς επικίνδυνο να χρησιμοποιούνται αρχαίες φράσεις αποκομμένα, και να τους δίδεται αυθαίρετα η όποια ερμηνεία. Πουθενά δεν αναφέρει ὁ Ισοκράτης ότι «Ἓλληνές εἰσι οἱ μετέχοντες τῆς ελληνικῆς παιδείας”, φράση η οποία φυσικά οδηγεί σε άλλες ερμηνείες.Εν προκειμένω πρόκειται για μία αναφορά που έκαμε ο Ισοκράτης στον μεγαλειώδη πολιτικό λόγο του «Πανηγυρικός», το 380 π.Χ., στην 100η Ολυμπιάδα (ήταν 51 ετών) την οποία κάποιοι ερμηνεύουν κατά το δοκούν, και μέσα από αυθαίρετη ερμηνεία την επιβάλλουν διαστρεβλωμένη στην κοινή λογική.
Η εν λόγω φράση του Ισοκράτη έχει ως εξής:
«Τοσούτον δ’ απολέλοιπεν η πόλις ημών περί το φρονείν και λέγειν τους άλλους ανθρώπους, ώσθ’ οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκεν μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας.» (Πανηγυρικός, 50).

(Τόσο πολύ ξεπέρασε η πόλη μας [η Αθήνα] όλους τους άλλους στην πνευματική ανάπτυξη και στην τέχνη του λόγου, ώστε οι δικοί της μαθητές έγιναν δάσκαλοι στους άλλους· το όνομα πάλι Έλληνες κατόρθωσε να μη συμβολίζει πια την καταγωγή, αλλά την καλλιέργεια του πνεύματος, και Έλληνες να ονομάζονται πιο πολύ όσοι δέχτηκαν τον τρόπο της δικιάς μας αγωγής και μόρφωσης [σ.σ. εννοεί της παιδείας των Αθηναίων] παρά αυτοί που έχουν την ίδια με εμάς καταγωγή.)

Ο Ισοκράτης λοιπόν απευθυνόταν σε Έλληνες και παινεύοντας τη πόλη του, την Αθήνα, και το υψηλό επίπεδο παιδείας στο οποίο είχε φθάσει, υποστήριζε ότι αυτή η παιδεία αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της ελληνικής ταυτότητας για όλους τους Έλληνες. Δεν μιλούσε για τους ξένους, τους οποίους αποκαλούσε βαρβάρους και καλούσε όλους τους Έλληνες σε πόλεμο εναντίον τους!

Με τη φράση αυτή ο Ισοκράτης, μαζί με άλλα επιχειρήματά του, υποστήριζε την Πανελλήνια Ιδέα του. Ειδικότερα, υποστήριζε ότι επειδή οι Έλληνες είναι πολιτιστικά πολύ ανώτεροι των Περσών, ήταν δυνατή η υλοποίηση της Πανελλήνιας Ιδέας (δηλαδή η ομόνοια και συνένωση) μέσα από την κοινή παιδεία. Ο Ισοκράτης με τον Πανηγυρικό λόγο του προσπαθεί να ενώσει τους Έλληνες υπό τη σκέπη της αθηναϊκής ηγεμονίας και χρησιμοποιεί προς τούτο την παιδεία και τον πολιτισμό, όπου η πόλη του είχε τα πρωτεία. Έτσι η «ημετέρα παίδευση» δεν είναι γενικά η ελληνική αλλά η αθηναϊκή, κάτω από την οποία καλεί τους Έλληνες να ενωθούν.

Στο ίδιο κείμενο, παρακάτω. μιλάει για την ανικανότητα του περσικού στρατού, για να δείξει ότι είναι εφικτή μια εκστρατεία εναντίον της Περσίας (Πανηγυρικός, 149):

«Ώστε μοι δοκοῦσιν ἐν ἅπασι τοῖς τόποις σαφῶς ἐπιδεδεῖχθαι τήν αὑτῶν μαλακίαν· καί γάρ ἐν τῇ παραλίᾳ τῆς Ἀσίας πολλάς μάχας ἥττηνται, καί διαβάντες εἰς τήν Εὐρώπην δίκην ἔδοσαν, —οἱ μέν γάρ αὐτῶν κακῶς ἀπώλονθ᾽, οἱ δ᾽ αἰσχρῶς ἐσώθησαν—, καί τελευτῶντες ὑπ᾽ αὐτοῖς τοῖς βασιλείοις καταγέλαστοι γεγόνασιν.»

(Θαρρώ λοιπόν πως δεν υπάρχει τόπος που δε γνώρισε σε όλη την έκτασή της τη δειλία και τη νωθρότητα του περσικού στρατού: Και στα παράλια της Ασίας πολλές φορές νικήθηκε, αλλά και στην Ευρώπη, όταν διάβηκε, πολύ ακριβά το πλήρωσε: Άλλοι χάθηκαν κατά τρόπο άθλιο, άλλοι σώθηκαν ντροπιασμένοι και δειλοί και τελευταία μέσα στα ίδια τα ανάκτορα του Πέρση βασιλιά έγιναν καταγέλαστοι.)

Στην συνέχεια μιλάει για το μίσος των Ελλήνων κατά των Περσών (Πανηγυρικός, 158):

«Οὕτω δέ φύσει πολεμικῶς πρός αὐτούς ἔχομεν ὥστε καί τῶν μύθων ἥδιστα συνδιατρίβομεν τοῖς Τρωϊκοῖς καί Περσικοῖς, [καί] δι᾽ ὧν ἔστι πυνθάνεσθαι τάς ἐκείνων συμφοράς. Εὕροι δ᾽ ἄν τις ἐκ μέν τοῦ πολέμου τοῦ πρός τοός βαρβάρους ὕμνους πεποιημένους, ἐκ δέ τοῦ πρός τούς Ἕλληνας θρήνους ἡμῖν γεγενημένους, καί τούς μέν ἐν ταῖς ἑορταῖς ᾀδομένους, τούς δ᾽ ἐπί ταῖς συμφοραῖς ἡμᾶς μεμνημένους.»

(Και τόσο ζυμωμένη με τη φύση μας είναι η έχθρα μας με αυτούς, ώστε και από τις διηγήσεις τις παλιές περισσότερο χαιρόμαστε όσες μιλάνε για τους Τρώες και τους Πέρσες, τις διηγήσεις δηλαδή που μας πληροφορούν για όλες τις συμφορές τους. Θα μπορούσαμε μάλιστα να βρούμε ότι από τον πόλεμο με τους βαρβάρους οι ποιητές μας έχουν εμπνευστεί τραγούδια θριαμβευτικά, ενώ από τους πολέμους μεταξύ μας μονάχα θρήνους θλιβερούς: Τα πρώτα τα τραγουδάμε στις γιορτές μας, ενώ τους θρήνους τούς θυμόμαστε μόνο στις συμφορές μας.)

Παρακάτω προτρέπει προς πόλεμο όλων των Ελλήνων κατά των βαρβάρων, τον οποίο πρέπει να μεταφέρουν εκτός Ελλάδας, στην Ασία (Πανηγυρικός, 173-174):

«Οὔτε γάρ εἰρήνην οἷόν τε βεβαίαν ἀγαγεῖν ἢν μή κοινῇ τοῖς βαρβάροις πολεμήσωμεν, οὔθ᾽ ὁμονοῆσαι τούς Ἕλληνας πρίν ἂν καί τάς ὠφελείας ἐκ τῶν αὐτῶν καί τούς κινδύνους πρός τούς αὐτούς ποιησώμεθα. (…) ὧν ἕνεκα περί παντός ποιητέον ὅπως ὡς τάχιστα τόν ἐνθένδε πόλεμον εἰς τήν ἤπειρον διοριοῦμεν, ὡς μόνον ἂν τοῦτ᾽ ἀγαθόν ἀπολαύσαιμεν τῶν κινδύνων τῶν πρός ἡμᾶς αὐτούς, εἰ ταῖς ἐμπειρίαις ταῖς ἐκ τούτων γεγενημέναις πρός τόν βάρβαρον καταχρήσασθαι δόξειεν ἡμῖν.»

(Είναι αδύνατο να εξασφαλίσουμε μια σίγουρη ειρήνη, άμα δεν πολεμήσουμε όλοι μαζί ομόφωνα τους βαρβάρους· αδύνατο να ομονοήσουν οι Έλληνες, προτού πεισθούν και τις ωφέλειες από τον κοινό εχθρό να επιζητούν και τους πολέμους πάλι με τον ίδιο αντίπαλο να κάνουν. (…) Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει να κάνουμε το παν, για να μεταφερθεί το γρηγορότερο από δω ο πόλεμος στο χώρο της Ασίας. Είναι το μόνο αγαθό που θα ήταν δυνατό ίσως να βγάλουμε από τους ανόσιους πολέμους μεταξύ μας, αν θα το αποφασίζαμε επιτέλους να εκμεταλλευτούμε ενάντια στους βαρβάρους για το δικό μας το καλό την πικρή πείρα που μας εξασφάλισαν εδώ.)

Ο Ισοκράτης, αφού έκανε πολλές προσπάθειες να παρακινήσει κάποιους ηγεμόνες της εποχής του να ηγηθούν της Πανελλήνιας Ιδέας, απευθύνθηκε τελικά στον Φίλιππο Β’, (λίγο πριν τον θάνατό του – πέθανε 98 ετών) στο πρόσωπο του οποίου είδε τον άνθρωπο που θα μπορούσε να την πραγματοποιήσει. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στην επιστολή του προς τον Φίλιππο τον καλούσε να εκστρατεύσει κατά των βαρβάρων Περσών και να τους καταστήσει δούλους του. Του γράφει, μεταξύ άλλων:

«Φημί γάρ χρῆναί σε τούς μέν Ἕλληνας εὐεργετεῖν, Μακεδόνων δέ βασιλεύειν, τῶν δέ βαρβάρων ὡς πλείστων ἄρχειν.»(Φίλιππος, 154)

(Λέω λοιπόν πως πρέπει να γίνεις ο ευεργέτης των Ελλήνων, ο βασιλιάς των Μακεδόνων και ο κυρίαρχος όσο μπορείς πιο πολλών βαρβάρων.)

Μπορούμε λοιπόν βασίμως να υποθέσουμε ότι αν ζούσε σήμερα ο Ισοκράτης, θα έπιανε από το αυτί όλους όσους χρησιμοποιούν κατά το δοκούν τα λόγια του και θα τους ρωτούσε πού βρήκαν τέτοιες ερμηνείες!

Σημείωση: Οι μεταφράσεις των αρχαίων κειμένων ελήφθησαν από το «Ανθολόγιο Αττικής Πεζογραφίας» στην «ΠΥΛΗ γαι την Ελληνική Γλώσσα» (http://www.greek-language.gr/)
Ο Ισοκράτης, η «ημετέρα παιδεία» και οι… βάρβαροι!  Ο Ισοκράτης, η «ημετέρα παιδεία» και οι… βάρβαροι! Reviewed by tethgas on 11/13/2018 05:02:00 π.μ. Rating: 5

Γεώργιος Καστριώτης ή Σκερντέμπεης (Ισκεντέρ Μπέης)- Ένας Έλληνας ο εθνικός ήρωας της Αλβανίας

11/10/2018 04:06:00 μ.μ.

Ένας από τους λιγότερο γνωστούς ήρωες της Ελληνικής Ιστορίας θεωρείται ο Γεώργιος Καστριώτης, γνωστός κι ως Σκεντέρμπεης.
Αποτελεί τον εθνικό ήρωα των Αλβανών την ίδια ώρα που θεωρείται άγνωστος ή παρουσιάζεται λανθασμένα ως Αλβανικής καταγωγής στην Ελλάδα.
Ας δούμε όμως τελικά ποιος ήταν ο Σκεντέρμπεης.
Το πραγματικό του όνομα είναι Γεώργιος Καστριώτης. Το επίθετό του παρουσιάζει και την πραγματική του καταγωγή αφού ο παππούς του, Κων/νος Καστριώτης (1390), ήταν ηγεμόνας της περιοχής της Καστοριάς και της Ημαθίας. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Καστριώτης, ηγεμόνας της Κρόιας ενώ η μητέρα του καταγόταν από τη Σερβία (Βοϊσάβα).
Λίγο καιρό πριν την Άλωση της Πόλης κι ενώ ο σουλτάνος Μουράτ Β’ κατακτούσε την μια βυζαντινή επαρχία μετά την άλλη, ζητά από τον ηγεμόνα της Κρόιας ως εκδήλωση υποταγής και εγγύηση της κυριαρχίας του, την ομηρία των 4 γιων του ένας εκ των οποίων ήταν ο Γεώργιος. Ο Ι. Καστριώτης δέχτηκε και τα παιδιά του αφού ασπάσθηκαν τον ισλαμισμό (ήταν χριστιανοί), βρέθηκαν να ανατρέφονται στη σουλτανική αυλή της Ανδριανουπόλεως παρέα με τον μετέπειτα Πορθητή της Πόλεως, Μωάμεθ τον Β’. Ο σουλτάνος Μουράτ, βλέποντας την εξαιρετική πρόοδο και τα χαρίσματα του ελληνόπουλου, του προσέδωσε την τουρκική ονομασία «Ισκεντέρ μπέη» (Σκεντέρμπεης) που σημαίνει «Αλέξανδρος ηγεμών».
Παρόλη την οθωμανική ανατροφή του, ο Γεώργιος δεν ξεχνούσε τις ρίζες του. Η είδηση του θανάτου των γονιών του και η καταπίεση των ομοεθνών του από τον τουρκικό ζυγό έδωσαν το έναυσμα στον Σκεντέρμπεη να λιποτακτήσει σε μάχη στη Σερβία και να επιστρέψει στα πατρογονικά του εδάφη. Αφού νυμφεύεται την Ανδρονίκη Κομνηνή, ο Γεώργιος Καστριώτης στις 28 Νοεμβρίου 1443 κηρύσσει την επανάστασή του κατά των Τούρκων. Ως έμβλημά του χρησιμοποίησε τον βυζαντινό δικέφαλο αετό σε κόκκινο φόντο, τη σημερινή πλέον σημαία της Αλβανίας.
Ο Γεώργιος Καστριώτης χάρη στις πολεμικές του αρετές κατάφερε να απελευθερώσει την επαρχία του από την τουρκική κατοχή και να προκαλέσει το θαυμασμό στην χριστιανική Δύση που ανέμενε την οθωμανική απειλή. Ήταν τόσο μεγάλες οι επιτυχίες του Καστριώτη που ανάγκασε τον ίδιο τον σουλτάνο να εκστρατεύσει εναντίον του. Χαρακτηριστικοί είναι και οι έπαινοι του πάπα Κάλλιστρου Γ’, ονομάζοντας τον Καστριώτη «ιππότη του Χριστού» και «αθλητή του Θεού». Ακόμη και μετά την Άλωση της Πόλης (1453), ο Σκεντέρμπεης δρούσε ανενόχλητος μέχρι τον θάνατό του. Στις 17 Ιανουαρίου 1467 και σε ηλικία 63 ετών πέθανε από ελονοσία. Θάφτηκε με τις τιμές που αρμόζουν σε έναν θρύλο στο Ναό του Αγίου Νικολάου στο Αλέσσιο (αρχαία Λισσός).
Αποδείξεις της ελληνικής καταγωγής του Σκεντέρμπεη
Παρά την γνώση της καταγωγής του, οι Αλβανοί συνεχίζουν να πιστεύουν και να διαδίδουν ορισμένοι Έλληνες εν αγνοία τους ότι ο Σκεντέρμπεης ήταν Αλβανός επειδή έδρασε στην περιοχή της σημερινής Αλβανίας. Βέβαια εκτός του ότι ξεχνάνε την ελληνικότητα των αλβανικών εδαφών (από την εποχή του Πύρρου), πράττουν το μεθοδολογικό σφάλμα του ετεροχρονισμού στην προσπάθειά τους να βρουν έναν μεγάλο ήρωα μιας και η ολιγόχρονη αλβανική ιστορία δεν είχε να επιδείξει κάποιον ήρωα αφού πάντοτε υπέκυπταν σε δωροδοκίες και πολιτικές πιέσεις των μεγαλύτερων δυνάμεων (βλέπε Οθωμανική Αυτοκρατορία, φασιστική Ιταλία, ναζιστική Γερμανία και Σοβιετική Ένωση).
Ιδού μερικές αποδείξεις της ρίζας του Γεωργίου Καστριώτου:
Ο ίδιος ο Καστριώτης ήταν ελληνομαθής και όλες του οι επιστολές προς τους ηγεμόνες της Δύσης και το Σουλτάνο γράφονταν στα ελληνικά, παρουσιαζόμενος μάλιστα ως απόγονος των Ηπειρωτών κι όχι των Ιλλυριών (βλέπε επιστολή προς τον Ιταλό Ursini, 1460). Έφερε το μακεδονικό κράνος με το διπλό κέρας ενώ χρησιμοποιούσε το όνομα του Μεγ. Αλεξάνδρου, δείγμα συνείδησης εθνικής συνέχειας.
Μιλώντας ενώπιον του Πάπα Παύλου Β’ τονίζει: «Μετά την υποδούλωσιν της Ασίας και της Ελλάδος, μετά την σφαγήν των ηγεμονικών γόνων της Κων/πόλεως, της Τραπεζούντος… και την ερήμωσιν μεγίστου μέρους της Μακεδονίας και της Ηπείρου, απέναντι του αγρίου κατακτητού του αγωνιζομένου να συντρίψη τον σταυρόν, να ανυψώση επί του Καπιτωλίου την ημισέληνον και να πληρώση δούλων τον κόσμον όλον … μόνος εγώ ίσταμαι μετά των λειψάνων των στρατιωτών μου και μετά της μικράς μου επικρατείας…».
Ο Τούρκος βιογράφος του Αλή Πασά, Αχμέτ Μουφίτ, γράφει για τον Καστριώτη: «το έτος 1443 δραπέτευσε από το οθωμανικό στρατόπεδο του Μοράβα ο Έλληνας ηγεμόνας Καστριώτης και πήγε στην έδρα των προγόνων του, την Κρόια».
Οι Ιταλικές, Αγγλικές και Σουηδικές αναφορές θεωρούν τον Σκεντέρμπεη Έλληνα. Έτσι ο Ιταλός A. Salvi στην τραγωδία του (1718) τον αναφέρει ως Έλληνα (Greco). Ο Άγγλος C. Randall το 1810 τον αποκαλεί Έλληνα Ήρωα (Grecian Hero) και οι Σουηδοί Barrau αρχικά και Rudbeck αργότερα (1835) θεωρούν τον Γ. Καστριώτη Έλληνα.
Οι αποδείξεις είναι τόσες πολλές που είναι αδύνατον να καταγραφούν σε λίγες γραμμές. Καλούνται οι Έλληνες ιστορικοί να σταματήσουν αυτήν την διαστρέβλωση και να γράφουν ψευδώς στα ελληνικά βιβλία περι Αλβανού ηγεμόνα. Παρομοίως, καλούνται όλοι οι Έλληνες να γνωρίζουν τι εστί Σκεντέρμπεης και να απαντούν καταλλήλως στους παραπλανημένους φιλοξενούμενούς μας Αλβανούς.
O ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ


Η Ελληνική Ιστορία είναι γεμάτη από μεγάλες ηρωικές προσωπικότητες γνωστές αλλά και άγνωστες. Στην χωρία των αγνώστων και παραμελημένων ηρώων στους σύγχρονους καιρούς ανήκει και ο ήρωας της Νέας Ηπείρου, ο αρβανίτης πολέμαρχος Γεώργιος Καστριώτης ο επονομασθείς τουρκιστί Σκεντέρμπεης, δηλαδή Αλέξανδρος.
Ο Γεώργιος Καστριώτης ήταν όπως και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος οι μορφές αυτές που αγαπήθηκαν, τραγουδήθηκαν, έγιναν θρύλος και παραμύθι της γιαγιάς κατά τη διάρκεια της πολύχρονης τουρκοκρατίας στον ελληνικό χώρο.
Ξεχασμένος μεταξύ των νεοελλήνων, δημοφιλής όμως τον 15ο και 16ο αιώνα στους περίφημους "στρατιώτες" που μελετούσαν τα κατορθώματά του, αλλά και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης κάθε καπετάνιος που μπορούσε να διαβάσει πέντε γράμματα διάβαζε για τα κατορθώματα του Σκεντέρμπεη που κυκλοφορούσαν τότε και είχαν μεγάλη απήχηση. Ο Κολοκοτρώνης μας λέει στα Απομνημονεύματά του:
"Ανέγνωσα τον βίον του Σκεντέρμπεη, εσυλλογούμουν τα έργα του..."
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ο Σκεντέρμπεης γεννήθηκε το 1405 στην Κρούγια της Νέας Ηπείρου, της ονομαζομένης τώρα Αλβανίας. Ήταν γυιος του Ιωάννη Καστριώτη, φεουδάρχου της περιοχής.
Η Παλαιά και η Νέα Ήπειρος κατά το πρώτο τέταρτο του 15ου αιώνος εδιαιρείτο σε διάφορα φέουδα χωρίς σταθερά όρια. Αυτά μετεβάλλοντο συνεχώς ως αποτέλεσμα διαφόρων πολέμων μεταξύ των φεουδαρχών. Στο βόρειο τμήμα της περιοχής, υπήρχαν τα φέουδα του Μπάλσα, του Ντουκαγκίνη, του Ζαχαρία, του Γουνίνη, του Σπανού και του Δούσμανη. Νοτιότερα, δηλαδή στη Νέα Ήπειρο, τα φέουδα των οικογενειών των Τόπια, Μουζάκη, Αριανίτη και Καστριώτη, με κέντρα το Δυρράχιο, το Μπεράτι, το Βελιγράδι, την Κρούγια και το σημερινό Ελμπασάν, και νοτιότερα το φέουδο του Γκίνου Μπούα Σπάτα τον οποίον διεδέχθη ο Μαυρίκιος Μπούας Σπάτας, και το φέουδο του Γκιν Ζενεμπίση. Το φέουδο του πρώτου εξετείνετο στην περιοχή της Άρτας και του δευτέρου στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Η μορφή αυτή διακυβερνήσεως της περιοχής κατά φάρες κράτησε μέχρι το έτος 1415. Οι Τούρκοι αφού εξήλθαν από μια εσωτερική κρίση, δηλαδή τον πόλεμο μεταξύ των επιγόνων του Σουλτάνου Βαγιαζήτ, ανέδειξαν τον ισχυρό Σουλτάνο Μωάμεθ Α΄ και από το 1415 έως το 1419 κατέλαβαν όλες τις φεουδαρχίες της περιοχής και κατάρτισαν νέο φορολογικό σύστημα. Οι πιο πολλοί φεουδάρχαι υπέκυψαν και έγιναν φόρου υποτελείς στον Σουλτάνο. Υπήρχαν και φεουδάρχαι που εγκατέλειψαν τον τόπο όπως ο Γκιν Ζενεμπίσης, ο Μαυρίκιος Μπούας Σπάτας και ο Μπάλσας. Ο πατέρας του Καστριώτη, παρά την αρχική αντίσταση που προέβαλε, υποτάχθηκε στη νέα κατάσταση.
Μεταξύ των υποχρεώσεων των φεουδαρχών ήταν και η υποχρέωση να στέλνουν στο Σουλτάνο στην Αδριανούπολη ένα ή και περισσότερα από τα παιδιά τους για να υπηρετήσουν στη στρατιωτική σχολή ως Ιτς-Ογλάν. Στη σχολή αυτή οι νεαροί γυιοί των φεουδαρχών εξισλαμίζοντο για να αναλάβουν αργότερα διάφορα επίσημα κυβερνητικά καθήκοντα με βεβαιωμένη την πίστη στο Σουλτάνο. Τα καθήκοντα αυτά ήσαν π.χ. αρχηγός του στρατού μιας περιοχής ή μιας επαρχίας, διοικητής της φρουράς ενός φρουρίου, διοικητής της αστυνομίας μιας πόλεως, κ.λ.π.
Μεταξύ των Ιτς-Ογλάν που εστάλησαν στον Σουλτάνο ήταν και τα παιδιά του Ιωάννη Καστριώτη. Ο μικρότερος γυιος απ' όλους, ο Γεώργιος ή Γκέργκι, βρέθηκε σε ηλικία 18 ετών στην Αδριανούπολη. Με ωραία θωριά, με ανάστημα γιγαντιαίο όπως αναφέρουν οι βιογράφοι του, και με μύτη γρυπή, προκάλεσε το θαυμασμό των Τούρκων για τα χαρίσματά του και του απέδωσαν το όνομα Ισκεντέρ(Αλέξανδρος). Εκεί, εκτός από τα ελληνικά και την αρβανίτικη διάλεκτο που μιλούσε, έμαθε τα τουρκικά, τα αραβικά και τα ιταλικά.
Ως άνθρωπος και στρατιωτικός ηγέτης διεκρίνετο για τα εξαίρετα ψυχικά του χαρίσματα, τη γενναιότητά του, τη σύνεσή του αλλά και την ευγλωττία του με την οποία κέρδιζε τις ψυχές των στρατιωτών του οι οποίοι ήσαν διατεθειμένοι να υποστούν οιανδήποτε θυσία και να προχωρήσουν ακόμη και εις τον θάνατο χάριν του αρχηγού των. Στο τέλος κάθε μάχης εισήρχετο στις σκηνές των πληγωμένων και παρακολουθούσε αυτοπροσώπως την θεραπεία τους. Είχε κερδίσει λοιπόν την εμπιστοσύνη των στρατιωτών του τόσο κατά την περίοδο της ζωής του κατά την οποίαν ήτο υπό τας διαταγάς του Σουλτάνου, όσο και κατά την περίοδο κατά την οποίαν ύψωσε το λάβαρο της επαναστάσεως εναντίον των Τούρκων στην περιοχή της αρβανιτιάς αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου.
Ο Σουλτάνος Μουράτ Β' έχοντας αναγνωρίσει την γενναιότητά του τον είχε στείλει με στρατεύματα στα μέτωπα των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας. Την περίοδο της υποτέλειας ο Καστριώτης δεν διέκοψε τους δεσμούς του με την οικογένειά του. Πότε-πότε επανήρχετο στην πατρίδα του κοντά στον πατέρα του.
Το 1438 ο Σκεντέρμπεης υπηρέτησε ως Σούμπασης στο βιλαέτι της Κρούγιας, δηλαδή ως αρχηγός της επαρχίας. Το 1440 απομακρύνθηκε από την Κρούγια και ανέλαβε Σαντζάκμπεης στην Ντίμπρα, δηλαδή τη Δίβρη, που ανήκε στο βιλαέτι του Μοναστηρίου. Την περίοδο εκείνη συνέσφιξε τους δεσμούς του με τον λαό αλλά και τους φεουδάρχες. Ιστοριογράφοι και αναλυταί της ζωής του Σκεντέρμπεη παραδέχονται ότι αυτός δεν άλλαξε ποτέ την πίστη του και παρέμεινε πάντα χριστιανός. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην πατρίδα του επεδίωξε να έλθει σε επαφή με τις δυτικές δυνάμεις (Βενετία, Ραγούζα, Νεάπολη). Ειδικά προς το βασιλέα της Νεαπόλεως Αλφόνσο εμπιστεύθηκε τις προθέσεις του για μελλοντική εξέγερση κατά των Τούρκων. Ο Καστριώτης λοιπόν περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία για να δράσει. Αυτή δεν άργησε. Η Ουγγαρία μαζί με την Κωνσταντινούπολη, ελεύθερο απομεινάρι της πάλαι ποτέ κραταιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήσαν οι μόνες από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις που ανθίσταντο κατά της Οθωμανικής πλημμυρίδος.
Κατά το 1439-1442 οι Ούγγροι εφαρμόζοντες την πολεμική τακτική του "Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση" έφεραν σε δύσκολη θέση τους Τούρκους. Ο Σκεντέρμπεης ζήτησε να σταλεί στο μέτωπο του Δουνάβεως υπό τας διαταγάς του μπέη της Ρούμελης. Όταν στις αρχές Νοεμβρίου του 1443 οι Ούγγροι κατενίκησαν τους Τούρκους ο Σκεντέρμπεης βρήκε τη χρυσή ευκαιρία για να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του. Μέσα στη σύγχυση της ήττας αποσκίρτησε μαζί με 300 πιστούς ιππείς συμπεριλαμβανομένων του αδελφού του Στανίση Καστριώτη και του ανηψιού του Μούρτο Χάμζα, και μετά από μια πορεία επτά ημερών έφθασαν έξω από την Κρούγια κατά της οποίας επιτίθεται. Την κυριεύει, την απελευθερώνει και υψώνει τη βυζαντινή ερυθρά σημαία με το δικέφαλο αετό η οποία ήτο και το οικόσημο των Καστριώτηδων, και η οποία επεβλήθη στις αρχές του 20ου αιώνος ως το εθνικό σύμβολο της Αλβανίας, του νέου κράτους - δημιουργήματος των συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων.
Ο ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΤΕΙ ΤΟΝ ΜΩΑΜΕΘ


Για 25 χρόνια ο Σκεντέρμπεης θα δημιουργήσει μια ελεύθερη ζώνη στην τουρκοκρατούμενη χερσόνησο του Αίμου και θα θραύσει και θα ταπεινώσει τις δυνάμεις δύο Σουλτάνων, του Μουράτ Β΄ και του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή αποτελουμένας από εκατοντάδας χιλιάδας στρατού.
"Εάν δεν είχε γεννηθεί ο Σκεντέρμπεης, έλεγε ο Μωάμεθ Β΄, εγώ θα είχα συνδέσει τον κόλπο της Αδριατικής με την Ενετική Δημοκρατία, θα είχα θέσει το σαρίκι επί της κεφαλής του Πάπα και την ημισέληνο επί του τρούλου του Αγίου Πέτρου".
Η επιρροή του Σκεντέρμπεη και οι εστίες εξεγέρσεως έφθαναν μέχρι του Αμβρακικού κόλπου και η ηγετική του μορφή ένωσε τις διάφορες αλληλομαχόμενες φατριές. Ο Σκεντέρμπεης φρόντισε να δημιουργήσει εστίες εξεγέρσεως εκτός της Κρούγιας και νοτιότερα, όπως στο Πωγώνι, στο φρούριο της Βελλάς αλλά και της Χειμάρρας. Η Χειμάρρα από τότε και καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας μέχρι τις μέρες μας αποτελεί ένα φρούριο του Ελληνισμού. Οι έλληνες ιστορικοί δεν έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα με το βραχύβιο ανεξάρτητο κράτος του Καστριώτη. Το μέγεθος και τη σημασία της εξεγέρσεώς μαρτυρεί το γεγονός ότι ο Μουράτ Β΄ τέθηκε επικεφαλής δυνάμεως 200 000 ανδρών, τεραστίας δια την εποχή, η οποία ασφαλώς δεν θα εχρειάζετο εάν επρόκειτο να καταληφθεί μόνο το φρούριο της Κρούγιας.
Οι Χειμαρριώτες στάθηκαν στο πλευρό του Καστριώτη και, στην άμυνα της Κρούγιας,συμμετείχαν και οι φάρες του Ανδρούτσου, του Μπότσαρη, κ.ά., οι οποίες μετά την κατάρρευση της επαναστάσεως και το θάνατο του Σκεντέρμπεη κατήλθαν προς Νότον και αποίκησαν τα απρόσιτα όρη του Σουλίου. Σύμφωνα με τον στρατηγό Δημήτριο Νότη Μπότσαρη, αρχηγό του Σώματος των Εθελοντών εντοπίων Ηπειρωτών κατά το 1912-13: "Θανόντος του Σκεντέρμπεη οι Μποτσαραίοι μαχόμενοι προς Τούρκους και Τουρκαλβανούς, κατήλθον προς την Δράγανη. Κατά τας αρχάς δ ε του 17ου αιώνος ίδρυσαν με άλλους αδούλωτους Έλληνες την Σουλιώτικη Συμπολιτεία".Οι Χειμαρριώτες έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Σκεντέρμπεη αποκαλούν τον Καστριώτη ηγεμόνα τους. Σε έγγραφό τους προς τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ με ημερομηνία 12 Ιουλίου 1577 αποκαλούσαν τον Σκεντέρμπεη "Ρήγα" τους.
Ομοίως και οι κάτοικοι της Κορυτσάς, ονομαστοί για την παλικαριά τους, πολέμησαν σκληρά στο πλευρό του Καστριώτη.
Η ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ

Ο Καστριώτης είχε ελληνοχριστιανική συνείδηση και ήταν κάτοχος της ελληνικής παιδείας. Τα έγγραφα που συντάσσονταν στην καγκελαρία του ήταν γραμμένα στην ελληνική. Το 1461 απευθυνόμενος προς τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ έγραφε:
"Γεώργιος Καστριώτης ο μετονομασθείς Σκεντέρμπεης, ηγεμών των Ηπειρωτών και Αλβανών, στρατιώτης του Ιησού Χριστού προς Μωάμεθ τον μονάρχην των Οθωμανών, χαίρειν...". Ομοίως απευθυνόμενος προς τον βασιλέα Αλφόνσο αυτοαποκαλείται "Πρίγκηψ των Ηπειρωτών".
Η εξέγερση της Ηπείρου εξέπληξε τους Ευρωπαίους ηγεμόνες. Όπως προείπαμε, αμέσως μετά την Κρούγια ακολούθησαν και οι εξεγέρσεις των υπολοίπων περιοχών. Προς τον σκοπόν αυτόν συνήλθαν το Μάρτη του 1444 οι φεουδάρχες της περιοχής Παλαιάς και Νέας Ηπείρου - χαρακτηριστικά αναφέρουμε τον Γεώργιο Αριανίτη, τον Θοδωρή Θώπια, τον Νικόλαο Ντουκαγκίνη, τον Παύλο Ντουκαγκίνη, τον Θοδωρή Κορώνα Μουζάκη, τον Λέκκα Ζαχαριά, τον Λέκκα Δούσμανη, τον Γιώργη Μπάλσα, τον Πέτρο Σπανό, κ.ά. Στην συνάντηση μετείχε και ο Στεφάν Τσερνόγιεβιτς, ως αντιπρόσωπος των κατοίκων του Μαυροβουνίου. Εκεί ανακηρύχθηκε ο Σκεντέρμπεης Γενικός Αρχηγός και όλοι ορκίστηκαν αντίσταση κατά του Τούρκου δυνάστη.
Οι Ούγγροι επίσης ενθαρρυνόμενοι από τας υποσχέσεις του Πάπα και σε συνεννόηση με τον Σκεντέρμπεη μαζί με δυνάμεις Πολάκων και Ρουμάνων διέβησαν τον Δούναβη και έφθασαν στη Βάρνα της Βουλγαρίας. Ομοίως δυνάμεις του Σκεντέρμπεη με επικεφαλής τον Γεώργιο Αριανίτη εισήλθαν στη Μακεδονία όπου συγκέντρωσαν στρατεύματα εθελοντών προς ενίσχυση των δυνάμεων του Ούγγρου βασιλέως Βλαδισλάου. Όταν ο Ούγγρος βασιλιάς πληγώθηκε θανάσιμα από τις δυνάμεις του Σουλτάνου που κατέφθασαν στη Βάρνα με τη βοήθεια Γενοβέζικων πλοίων, η συμμαχία των Χριστιανικών δυνάμεων διελύθη.
Ο Ιανέσκου Ουνιάδης, αρχηγός της μάχης της Βάρνης, συνέχισε να βρίσκεται σε επαφή με τον Σκεντέρμπεη, πράγμα που εξαγρίωσε τον Σουλτάνο ο οποίος συγκέντρωσε όλο το στρατό της Ασίας και της Ευρώπης και μαζί με τον διάδοχό του Μωάμεθ Β΄ εισήλθε στην περιοχή βορείως της Νέας Ηπείρου (Βόρειος Αλβανία) και μέσω του Γενούσου ποταμού (Σκούμπι), έφτασε στην Κρούγια, κατά την πολιορκία της οποίας χρησιμοποίησε για πρώτη φορά πολιορκητικές μηχανές.
Μέχρι να φτάσει όμως ο στρατός του Σουλτάνου στην Κρούγια είχε υποστεί τέτοιες καταστροφές από καταδρομικές ενέργειες των στρατιωτών του Σκεντέρμπεη ώστε ο Τούρκος χρονικογράφος Ντουρσούν Μπέης γράφει: "Μόνον οι δαίμονες, όπως είναι οι κάτοικοι των μερών εκείνων, μπορούν, εξοικειωμένοι με τα όρη τους, οι κατηραμένοι αυτοί άπιστοι, να κτυπούν με δηλητηριώδη βέλη".
Η πολιορκία απέτυχε και ο Μουράτ Β΄ αποχώρησε ηττημένος για να πεθάνει ντροπιασμένος λίγο αργότερα στην Αδριανούπολη.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ
Εν τω μεταξύ ο Σκεντέρμπεης υπογράφει συμμαχία το Μάρτιο του 1451 με τον βασιλέα Αλφόνσο της Νεαπόλεως ο οποίος ονειρευόταν να ιδρύσει Μεσογειακή Αυτοκρατορία.
Ο διάδοχος του Μουράτ, νεαρός Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ετοίμασε άλλες δύο εκστρατείες κατά του κράτους του Καστριώτη - Σκεντέρμπεη οι οποίες όμως απέτυχαν και αυτές, το καλοκαίρι του 1452 και τον Απρίλιο του 1453, την εποχή δηλαδή κατά την οποία η γενναία φρουρά της Κωνσταντινουπόλεως υπό τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ΄ τον Παλαιολόγο έδινε τον υπέρ πάντων αγώνα.
Η κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως έκανε αίσθηση και σκόρπισε τον πανικό σε όλη την Ευρώπη. Ο Σκεντέρμπεης από τούδε και στο εξής δεν θα είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους Τούρκους και εξισλαμισμένους Αρβανίτες εκστρατεύοντες εναντίον του, αλλά και τους εξωμότες φεουδάρχες πρώην πιστούς του.
Ακόμη και ο ανεψιός του Χάμζας μετά τη γέννηση του υιού του Σκεντέρμπεη, Ιωάννη, αφού έχασε την ελπίδα της διαδοχής, υποτάχθηκε στον εχθρό και οδήγησε τις δυνάμεις του εναντίον της πατρίδος του, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες στους Τούρκους τόσο για την περιοχή όσο και για τις στρατηγικές τακτικές του θείου του.
Το 1464 πέθανε ο Πάπας Πίος Β΄ ο οποίος ματαίως προσπαθούσε να ενώσει τις διηρημένες ευρωπαϊκές δυνάμεις και να οργανώσει σταυροφορία κατά του Σουλτάνου. Την ίδια χρονιά ο Σουλτάνος έστειλε εκστρατευτικό σώμα κατά του Σκεντέρμπεη με σκοπό την ερήμωση της χώρας αλλά και την αποκοπή των πηγών του ανεφοδιασμού της. Για άλλη μια φορά ο Σκεντέρμπεης τον Αύγουστο του 1464 κατακερμάτισε τις τουρκικές δυνάμεις.
Το 1465 άλλες τέσσερεις εκστρατείες καθοδηγούμενες από αρβανίτες εξωμότες αποτυγχάνουν.
Το 1466 ο ίδιος ο Μωάμεθ επικεφαλής 150 000 έως 200 000 στρατιωτών, γενιτσάρων, Οθωμανών της Ανατολής και εξωμοτών εμφανίζεται μπροστά στην Κρούγια. Ο χρονικογράφος Κριτόβουλος αναφέρει ότι οι Ηπειρώτες και Αρβανίτες αγωνιστές όταν εδιώκοντο από τις δυνάμεις των Τούρκων προτιμούσαν να γκρεμίζονται από τα βράχια και να φονεύονται παρά να παραδίδονται ικέτες. Και η εκστρατεία αυτή απέτυχε μετά από αλλεπάλληλες καταδρομικές επιχειρήσεις στο στρατόπεδο του Σουλτάνου που είχαν σαν αποτέλεσμα ακόμη και τον θάνατο ενός εκ των στρατιωτικών ηγετών, του εξωμότη Αρβανίτη Μπαλαμπά Πασά.
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟ 1468


Το 1466 ο γενναίος αρχηγός Γεώργιος Καστριώτης Σκεντέρμπεης, φορώντας την πολεμική του γούνα παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως στον Πάπα Παύλο Β΄ και τους καρδιναλίους προκειμένου να βοηθήσουν στην διοργάνωση εκστρατείας των Ευρωπαίων ηγεμόνων εναντίον του Μωάμεθ.
Η παρουσία του προξένησε την περιέργεια του κόσμου οι οποίοι συγκεντρώθηκαν να ιδούν τον φημισμένο ήρωα. Σύμφωνα με τον Βαρλέτιο ο Σκεντέρμπεης τελείωσε την ομιλία του προς τον Πάπα ως εξής: "Μετά την καταστροφήν της Ασίας και της Ελλάδος, μετά την σφαγήν των πριγκίπων της Κωνσταντινουπόλεως, της Τραπεζούντος, της Σερβίας, της Βοσνίας, της Μολδοβλαχίας, μετά την υποδούλωσιν της Πελοποννήσου και την λεηλάτησιν του μεγαλυτέρου μέρους της Μακεδονίας και της Ηπείρου, έμεινα εγώ μόνος μου με το αδύνατον και μικρόν κράτος μου, με τους στρατιώτας μου εξηντλημένους από τόσους πολέμους, καμφθέντας μετά τόσας μάχας, ώστε η Ήπειρος δεν έχει πλέον εις τα σπλάχνα της εν μέρος υγιές δια να λάβη νέας πληγάς και δεν έμεινε πλέον εις αυτήν αίμα δια να το χύση υπέρ του χριστιανικού λαού. Εις την Μακεδονίαν ταύτην, τοσούτον άφθονον εις στρατιώτας, εις πρίγκιπας και εις οπλαρχηγούς δεν μένει άλλο, ή μόνον η ημετέρα ανδρεία και ψυχή ακαταδάμαστος. Ελάτε λοιπόν προς βοήθειάν μας, ενόσω είναι εισέτι καιρός, όσον ούπω ίσως δεν θέλουν υπάρχει πλέον αθληταί του Χριστού από το άλλο μέρος του Αδριατικού Πελάγους".
Τον Απρίλιο του 1467 ο Σκεντέρμπεης επιστρέφει στην πατρίδα του. Η βοήθεια που έλαβε από τον Πάπα ήτο μόνον εις χρήμα και ήταν τέτοια, μόλις 3000 τάλιρα, ώστε να χαρακτηριστεί ως ατιμία των χριστιανικών δυνάμεων. Ο Καστριώτης παρέμενε πιστός στην συμφωνηθείσα μεταξύ Βατικανού και Παλαιολόγων ένωση των εκκλησιών, και είναι αυτός ένας από τους λόγους που αγνοήθηκε από το επίσημο Ορθόδοξο Νεοελληνικό κράτος.
Η χώρα ήτο σε δύσκολη κατάσταση και τον Ιανουάριο του 1468 ο Καστριώτης συνεκάλεσε και δεύτερο συνέδριο στο Αλέσιο προκειμένου να αντιμετωπίσουν και τη νέα εκστρατεία του Μωάμεθ. Ο Σκεντέρμπεης δεν έλαβε μέρος στη μάχη γιατί ήταν ασθενής από μια πληγή που είχε στον ώμο του. Για άλλη μια φορά όμως οι στρατιώτες του και χωρίς τον αρχηγό τους κέρδισαν μια νέα νίκη.
Η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευσε και στις 17 Ιανουαρίου 1468 πέθανε στο Αλέσιο όπου και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου.
Η ΘΡΥΛΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ
Ο Γεώργιος Καστριώτης ήτο μια μεγάλη πολιτική και στρατιωτική φυσιογνωμία της εποχής του. Σε μία εποχή ζυμώσεων και ανακατατάξεων στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και η γιγαντιαία του μορφή, κυριολεκτικώς και μεταφορικώς, απετέλεσε το βράχο αντιστάσεως στην Ασιατική λαίλαπα. Λέγεται πως ήτο μυημένος και στις ιδέες του Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστού, στην πολιτεία του οποίου αίτημα ήταν να ξεχωρίσουν οι πολεμιστές από τους γεωργούς. Ο Καστριώτης είχε αποστείλει στον Μπαλαμπά Πασά σκαπάνη, άροτρο και δρέπανο προσκαλώντας τον να επανέλθει στην τέχνη των προγόνων του.
Με τον θάνατο του Σκεντέρμπεη αυξήθηκε το κύμα μεταναστεύσεως των Ηπειρωτών στην Κάτω Ιταλία και Σικελία. Οι Τούρκοι κατέλαβαν τη χώρα και ο Μωάμεθ Β΄ έφθασε το 1474 στο Αλέσιο όπου διέταξε την εκταφή του νεκρού του Σκεντέρμπεη για να θαυμάσουν όλοι τον σκελετό του και στη συνέχεια να του αποδώσει ηγεμονικές τιμές.
Η μορφή του Σκεντέρμπεη έγινε θρύλος που κράτησε γερά μέχρι την Επανάσταση.
Οι υπερασπισταί του Μεσολογγίου τον θεωρούσαν τόσο δικό τους ώστε σε ένα από τα κανονιοστάσιά τους (πυροβολεία) είχαν δώσει το όνομα Σκεντέρμπεης, τρίτο κατά σειρά μετά από εκείνα των Δρακούλη και Κανάρη.
Ζωντανή όμως ανάμνηση της φρουράς του Σκεντέρμπεη και του κράτους του παρέμεινε η περιοχή της Χειμάρρας η οποία συνέχισε τις εξεγέρσεις κατά των Τούρκων με ηγέτες τον Γεώργιο Στρέσιο, τον Πήλιο Κασνέτση, κ.ά., με αποκορύφωμα την παροχή ειδικών προνομίων που διήρκεσαν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα και καθιστούσαν την περιοχή τρόπον τινά αυτόνομο και ανεξάρτητο.
Από τους Οθωμανούς Αρβανίτες καθοδηγουμένους από τις ξένες δυνάμεις (Αυστροουγγαρία, και ιδιαιτέρως Ιταλία), γεννήθηκε το νέο κράτος που επέβαλε στους υπηκόους μια ξεχωριστή, όχι ηπειρώτικη ή αρβανίτικη συνείδηση αλλά αλβανική και ανθελληνική, κάνοντας εθνικό τους ήρωα τον Γεώργιο Καστριώτη και εθνικό τους σύμβολο τον δικέφαλο αετό. Το 1960 στην κεντρική πλατεία των Τιράνων, στο σημείο όπου ευρίσκετο το άγαλμα του Στάλιν το οποίο μετεφέρθη σε άλλο σημείο της πόλεως, στήθηκε το άγαλμα του έφιππου Σκεντέρμπεη. Ω! ποία ειρωνεία! Οι απόγονοι των εξωμοτών, αυτών που πρόδωσαν τον αρχηγό τους, να τον οικειοποιούνται ως "εθνικό ήρωα" και να τοποθετούν το άγαλμα του μεγάλου Ηπειρώτη πολέμαρχου δίπλα στο τζαμί που δεσπόζει της πλατείας.
Κάποτε, ο Πρίγκιπας του Τάραντος Ιωάννης Αντώνιος είχε χαρακτηρίσει τους στρατιώτες του Καστριώτη ως πρόβατα. Δια να λάβει την απάντηση του Σκεντέρμπεη: "Οι προπάτορες Ημών ήσαν Ηπειρώται, εκ των οποίων ηγέρθη εκείνος ο Πύρρος, του οποίου την ορμήν μόλις οι Ρωμαίοι ηδυνήθησαν να αντικρούσουν, εκείνος όστις δια των όπλων εκατέκτησε το Τάραντον και άλλας χώρας της Ιταλίας. Δεν έχεις άντρας δυνατούς ν' αντισταθούν εις τους Ηπειρώτας ειμή τους Ταραντίνους, γένος ανθρώπων βρεμένων και γεννηθέντων μόνον δια να ψαρεύουν ψάρια".
Γεώργιος Καστριώτης ή Σκερντέμπεης (Ισκεντέρ Μπέης)- Ένας Έλληνας ο εθνικός ήρωας της Αλβανίας  Γεώργιος Καστριώτης ή Σκερντέμπεης (Ισκεντέρ Μπέης)- Ένας Έλληνας ο εθνικός ήρωας της Αλβανίας Reviewed by tethgas on 11/10/2018 04:06:00 μ.μ. Rating: 5

Η Χειμάρρα ελεύθερη από ελληνικές δυνάμεις! 5 Νοεμβρίου 1912

11/05/2018 08:54:00 π.μ.

Η σημερινή επέτειος είναι μάλλον επίκαιρη . Σαν σήμερα 5 Νοεμβρίου 1912 εθελοντικά σώματα Ηπειρωτών και 200 Κρητών, υπό τον Ταγματάρχη Χωροφυλακής Σπύρο Σπυρομήλιο, αποβιβάζονται στη Χειμάρρα και μετά σύντομο αγώνα αιχμαλωτίζουν την τουρκική φρουρά και απελευθερώνουν την πόλη.
Οι απελευθερωτές μεταφέρθηκαν με ατμόπλοια από την Κέρκυρα. Οι Τούρκοι άνοιξαν πυρ κατά τη διάρκεια κίνησης του ένοπλου τμήματος προς το κέντρο της Χειμάρρας.
Οι Τούρκοι τελικά αποκλείστηκαν μέσα στο διοικητήριο και παραδόθηκαν .Είχαν τρεις νεκρούς.
Μετά την παράδοση της τουρκικής φρουράς ο Ταγματάρχης Σπύρος Σπυρομήλιος εισήλθε στο κάστρο της Χιμάρας επικεφαλής άλλων εθελοντικών σωμάτων, υψώνοντας στο Διοικητήριο τη γαλανόλευκη.
Η Χειμάρρα ελεύθερη από ελληνικές δυνάμεις! 5 Νοεμβρίου 1912  Η Χειμάρρα ελεύθερη από ελληνικές δυνάμεις! 5 Νοεμβρίου 1912 Reviewed by tethgas on 11/05/2018 08:54:00 π.μ. Rating: 5

Ιδού γιατί οι Αλβανοί ήθελαν νεκρό τον Κατσίφα!

10/31/2018 06:39:00 π.μ.

Η αλβανική εισαγγελία Αργυροκάστρου αποκαλύπτει τελικά την επίμαχη κατηγορία της «πρόκλησης εθνοτικού μίσους» κατά Αλβανών πολιτών, με την οποία βαρύνει τον θανόντα Κωνσταντίνο Κατσίφα, «αποσαφηνίζοντας» πολλές σκοτεινές πτυχές της ύποπτης αποστολής των Αλβανών κομάντος της αστυνομίας, οι οποίοι κινήθηκαν άκρως «αντιεπαγγελματικά» κατά του Βορειοηπειρώτη εργάτη ανήμερα της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου.
Έτσι, η αλήθεια σχετικά με το περιστατικό που έλαβε χώρα στην περιοχή του νεκροταφείου με πρωταγωνιστές τον θανόντα και την δύναμη RENEA αποκαλύπτεται κομμάτι-κομμάτι.
Ο αλβανικός Τύπος και η εισαγγελία Αργυροκάστρου αποκάλυψαν σήμερα ίσως τον πιο σημαντικό κρίκο στην δολοφονία του Κατσίφα.
Η εισαγγελία ανακοίνωσε ότι ο Κατσίφας εκτός των κατηγοριών που τον βάραιναν και αφορούσαν: οπλοκατοχή, πρόκληση υλικών βλαβών σε αστυνομικό όχημα, διατάραξη της ησυχίας κ.α, βαρύνεται πιθανόν και με την κατηγορία της διενέργειας εγκλήματος «πρόκλησης εθνοτικού μίσους εντός του αλβανικού εδάφους κατά Αλβανών πολιτών».
Οι αλβανικές αρχές λογικά θα γνώριζαν εδώ και μεγάλο διάστημα τις αναρτήσεις του Βορειοηπειρώτη στο διαδίκτυο, τις αναφορές του για «λευτεριά» στην Βόρεια Ήπειρο, το γεγονός ότι φόραγε ελληνική στρατιωτική φόρμα με ελληνικά σύμβολα, το ότι κρατούσε την σημαία της αυτόνομης Β.Ηπείρου σε διάφορα συλλαλητήρια, το ότι είχε υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού και το σίγουρο ήταν ότι θα τον παρακολουθούσαν στενά.
Πιθανόν, σύμφωνα με ένα υποθετικό σενάριο λοιπόν το όλο σκηνικό που εκτυλίχθηκε χθες με την «αψιμαχία” του 35χρονου ομογενούς στην πλατεία του χωριού με Αλβανό αστυνομικό που φέρεται να κατέβασε ελληνική σημαία, να ήταν κατά κάποιο τρόπο «ενορχηστρωμένο» από Αλβανούς.
Υπάρχουν όμως πολλά ερωτήματα τα οποία προκύπτουν από την εξιστόρηση του περιστατικού από τις αλβανικές αρχές:
α. Υπήρχε περίπτωση να κινείται ντυμένος με στολή του Ελληνικού Στρατού ο θανών Κωνσταντίνος Κατσίφας και η τοπική αστυνομία να του επέτρεπε εσαεί δίνοντας το παράδειγμα και σε άλλους;
β. Πως είναι δυνατόν να κινητοποιήσουν με τόση σπουδή ολόκληρο το κρατικό μηχανισμό τους οι Αλβανοί κάνοντας χρήση ακόμη και πανάκριβου drone, για έναν Έλληνα εργάτη που έριξε στο αέρα την στιγμή που στην χώρα αυτή γίνονται πολύ χειρότερα περιστατικά;
γ. Πως είναι δυνατόν να «πολέμησε» κατά τόσων Αλβανών κομάντος ρίχνοντας συνεχώς σφαίρες για 2 ώρες ο Κατσίφας, την στιγμή που είχε μόνο 3 γεμιστήρες;
Πολλά βγαίνουν στην φόρα και πολλά θα βγουν ακόμη σχετικά με την υπόθεση του θανάτου του Έλληνα πολίτη Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα, η οποία αποτελεί ένα ακόμη σενάριο εμπλοκής επίλεκτων δυνάμεων του γνωστού για τις διασυνδέσεις του με τον υπόκοσμο, αλβανικού κράτους, με Έλληνα πολίτη της Βορείου Ηπείρου.
Ο ίδιος ο δήμαρχος της Δρόπολης ήταν καταπέλτης μιλώντας σε αλβανικό κανάλι σχετικά με τη δολοφονία του Κατσίφα.
Ο δήμαρχος είπε ότι ολόκληρο το χωριό ήταν αγανακτισμένο, καθώς το γεγονός αυτό θα μπορούσε άνετα να αποφευχθεί και οι αστυνομικές δυνάμεις (Renea) θα μπορούσαν να έχουν συλλάβει τον 35χρονο ζωντανό.
«Πρέπει να διερευνηθεί η περίπτωση, οι ειδικές δυνάμεις αφαίρεσαν μια ζωή. Το χωριό είναι εξοργισμένο, γιατί χάθηκε έτσι με αυτόν τον τρόπο μια ζωή. Η δολοφονία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί», δήλωσε ο ίδιος.
«Για το παιδί δεν γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες. Ήρθε εδώ με την οικογένεια του και εργάζονταν. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ βαριά και οι άνθρωποι δεν μιλούν εύκολα.
Είναι μια τραγωδία για όλη την Δρόπολη. Ποτέ δεν έχει συμβεί τέτοια περίπτωση. Ενώ αναφέρω ότι ο 35χρονος δεν ήταν προβληματικός, υπογραμμίζοντας ότι κάθε χρόνο επιμελούνταν τον σημαιοστολισμό του χωριού στην επέτειο της 28 Οκτωβρίου», κατέληξε ο Δήμαρχος.
Το μόνο που ελπίζουμε είναι οι Έλληνες ειδικοί που θα μεταβούν σύντομα στην Αλβανία, να αποκαλύψουν ακόμα περισσότερα για την άκρως αντιεπαγγελματική δράση των Αλβανών κομάντος που αφαίρεσαν μια ζωή τόσο εύκολα, ενώ θα μπορούσαν να τον συλλάβουν άνετα ζωντανό σύμφωνα πάντα και με τον δήμαρχο.
Ιδού γιατί οι Αλβανοί ήθελαν νεκρό τον Κατσίφα! Ιδού γιατί οι Αλβανοί ήθελαν νεκρό τον Κατσίφα! Reviewed by tethgas on 10/31/2018 06:39:00 π.μ. Rating: 5

Ένας απείθαρχος λοχαγός νέος πρόεδρος της Βραζιλίας

10/29/2018 07:08:00 π.μ.

Εκλεγμένος πρόεδρος της Βραζιλίας από την Κυριακή, ο Ζαΐχ Μπολσονάρου σαγήνευσε εκατομμύρια ψηφοφόρους με πολιτικό λόγο επικεντρωμένο στο ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας, που — εκ του αποτελέσματος — πέτυχε διάνα τον στόχο.
Ο πρώην λοχαγός του στρατού, με ρητορική που μονίμως αψηφά την πολιτική ορθότητα εξελέγη υποσχόμενος τέλος στον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό
«Θα αλλάξουμε μαζί το πεπρωμένο της Βραζιλίας», ανέφερε το βράδυ της Κυριακής στο πρώτο μήνυμά του μέσω Facebook, μετά την αναγγελία της νίκης του στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών.
«Δεν μπορούμε πλέον να συνεχίσουμε να ερωτοτροπούμε με τον σοσιαλισμό, τον κομμουνισμό, τον λαϊκισμό της αριστεράς», πρόσθεσε, σε πολεμικό τόνο.
Λίγο αργότερα, υποσχέθηκε σε τηλεοπτικό διάγγελμά του ότι η κυβέρνησή του θα «υπερασπιστεί το Σύνταγμα, τη δημοκρατία, την ελευθερία».
«Αυτή δεν είναι ούτε η υπόσχεση ενός κόμματος, ούτε μια κενή υπόσχεση ενός άνδρα, είναι ένας όρκος ενώπιον του θεού», πρόσθεσε ο Μπολσονάρου.
Χαλάρωση των όρων για οπλοκατοχή
Ο 63χρονος κοινοβουλευτικός με τα διαπεραστικά γαλάζια μάτια, που έμεινε αλώβητος από τα σκάνδαλα διαφθοράς τα οποία σάρωσαν το βραζιλιάνικο πολιτικό προσωπικό, πρόβαλε ως κεντρικό σχέδιό του την χαλάρωση των όρων για την οπλοκατοχή και την οπλοφορία, ώστε οι «καλοί» να μπορούν να προστατεύονται, αν όχι να αποδίδουν δικαιοσύνη οι ίδιοι.
Ο Μπολσονάρου υπήρξε ο ίδιος θύμα της ενδημικής βίας στη Βραζιλία. Στις 6 Σεπτεμβρίου, γλίτωσε τον θάνατο μετά τον τραυματισμό του από μαχαίρι στο υπογάστριο – πράξη ανισόρροπου σύμφωνα με τις αρχές – την ώρα που πλήθος υποστηρικτών του ακροδεξιού πολιτικού τον είχε σηκώσει στα χέρια.
Το γεγονός επέτρεψε στον «μύθο», όπως τον αποκαλούν οι οπαδοί του, να προβάλει την εικόνα του μάρτυρα. Νοσηλεύθηκε για τρεις εβδομάδες, δεν έκανε άλλες προεκλογικές συγκεντρώσεις, δεν πήρε μέρος σε κανένα τηλεοπτικό ντιμπέιτ, παρέμεινε ωστόσο πολύ ενεργός στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, όπου σάρωνε ήδη, με περίπου 8 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν εγγραφεί για να παρακολουθούν τη ροή των αναρτήσεών του μόνο στο Facebook.
Ο «τροπικός Τραμπ»
Το επιγραμματικό και άμεσο στιλ του λόγου των ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης του ταίριαζε γάντι. Καθώς είναι κάθε άλλο παρά μεγάλος ρήτορας, προτίμησε να απευθύνεται στους ψηφοφόρους πιο άμεσα, πιο προσωπικά, από το Διαδίκτυο με σύντομες, συχνά εύστοχες ατάκες.
Το πολιτικό του πρόγραμμα είναι μάλλον ρευστό, όπως δείχνουν οι πολλές αλλαγές της πολιτικής του ετικέτας στην πορεία των ετών. Αν και ομολογεί ότι δεν καταλαβαίνει τα οικονομικά, εξασφάλισε την εμπιστοσύνη των αγορών χάρη στον γκουρού του Πάουλου Γκέτζις, «Chicago boy», νεοφιλελεύθερο πολιτικό τον οποίο σκοπεύει να κάνει «υπερυπουργό».
Ο Μπολσονάρου, που έχει αποκτήσει το προσωνύμιο «ο τροπικός Τραμπ», επικαλείται συχνά τον πρόεδρο των ΗΠΑ, για τον οποίο δηλώνει ότι τον θαυμάζει.
Αντίθετα πάντως με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Ζαΐχ Μπολσονάρου έχει μακρά πολιτική καριέρα πίσω του. Εκλέγεται στη Βουλή της Βραζιλίας από το 1991.
Ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας δηλώνει πως μάλλον θα προτιμούσε ένας γιος του «να σκοτωθεί σε ατύχημα» παρά να του πει πως είναι ομοφυλόφιλος.
Γεννημένος το 1955 στο Καμπίνας, κοντά στο Σάο Πάολο, γόνος οικογένειας ιταλικής καταγωγής, εντάχθηκε στον στρατό και η σταδιοδρομία του αμαυρώθηκε από επεισόδια απείθειας: κατηγορήθηκε τη δεκαετία του 1980 ακόμα και για απόπειρα βομβιστικής επίθεσης .
Στον στρατό ήταν γνωστός για τη σωματική του ρώμη και είχε το προσωνύμιο «Καβαλάου» (άτι).
Ο Ζαΐχ Μπολσονάρου σταδιοδρόμησε πολιτικά στο Ρίο ντε Ζανέιρο, όπου εξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 1988 και τρία χρόνια αργότερα ομοσπονδιακός βουλευτής.
Ένας απείθαρχος λοχαγός νέος πρόεδρος της Βραζιλίας  Ένας απείθαρχος λοχαγός νέος πρόεδρος της Βραζιλίας Reviewed by tethgas on 10/29/2018 07:08:00 π.μ. Rating: 5
Από το Blogger.